Ιδεοδρόμιο

Αντί για οικονομίες η Ελλάδα εξοπλίζεται

2010-08-10T04:09:00.000-07:00

«Λιτότητα; Αντ’ αυτού η Αθήνα εξοπλίζεται», αυτός είναι ο τίτλος του άρθρου του Florian Hassel στην εφημερίδα Welt am Sonntag, στο οποίο αναφέρεται πως καμία άλλη χώρα στην Ευρώπη δεν σπαταλά τόσα χρήματα σε πολεμικό εξοπλισμό όσο η Ελλάδα, η οποία «βρίσκεται σε μια δίνη ανταγωνισμού με την Άγκυρα, όσον αφορά τις στρατιωτικές δαπάνες».

Όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα, το τελευταίο χρονικό διάστημα στο ελληνικό Υπουργείο Άμυνας πραγματοποιούνται συχνά συναντήσεις και διαπραγματεύσεις μεταξύ Ελλήνων αξιωματούχων και εκπροσώπων του γερμανικού ομίλου Thyssen-Κrupp Marine Systems (TKMS) και στα τέλη Αυγούστου αναμένεται να αποφασιστεί, πότε η Ελλάδα θα πληρώσει το υπόλοιπο χρέος για την αγορά υποβρυχίων από τη Γερμανία, ύψους εκατοντάδων εκατομμυρίων Ευρώ.

Παράλληλα η Κυβέρνηση αναμένεται να αποφασίσει εάν θα προχωρήσει σε νέα αγορά υποβρυχίων από τη Γερμανία. Τα στοιχεία του ΝΑΤΟ αναφέρουν πως η Ελλάδα διαθέτει -σε αναλογία με τον πληθυσμό της- τις μεγαλύτερες ένοπλες δυνάμεις της Ευρώπης (133.000 στρατιώτες), ενώ καμία άλλη χώρα στην Ευρώπη δεν επενδύει τόσα πολλά χρήματα στην αγορά όπλων.

Την τελευταία δεκαετία η Ελλάδα φέρεται να δαπάνησε για όπλα περίπου 50 δις Ευρώ, ενώ το Ινστιτούτο SIPRI της Στοκχόλμης, αναφέρει πως η Ελλάδα κατέχει παγκοσμίως την 5η θέση στην αγορά όπλων και οπλικών συστημάτων. Βασικοί προμηθευτές της Ελλάδας, όπως αναφέρεται στο άρθρο, είναι όμιλοι εταιρειών από ΗΠΑ, Γερμανία και Γαλλία, καθώς και οι κυβερνήσεις των χωρών αυτών.

Στο άρθρο αναλύεται και «ο ανταγωνισμός της Ελλάδας και της Τουρκίας σε στρατιωτικό εξοπλισμό», ο οποίος όπως αναφέρει ο Florian Hassel ξεκίνησε τον Ιούλιο του 1974. Ο Hassel έχει ζητήσει τη γνώμη εμπειρογνωμόνων για τις υψηλές δαπάνες της Ελλάδας σε στρατιωτικό εξοπλισμό με τον διευθυντή του ΕΛΙΑΜΕΠ, Θάνο Ντόκο, να υποστηρίζει πως βασική αιτία είναι ο «ψυχρός πόλεμος» με την Τουρκία, ενώ ο στρατιωτικός αναλυτής Ιωάννης Μιχαλέτος υποστηρίζει ότι «η παραγωγή όπλων δημιουργεί θέσεις εργασίας και φέρνει επενδύσεις».

Όπως αναφέρει στο ρεπορτάζ του Hassel πέρα από την τελική συμφωνία για την αγορά υποβρυχίων, ανάμεσά τους και το υποβρύχιο «Παπανικολής» το οποίο αρχικά η Ελλάδα αρνήθηκε να παραλάβει, ενδέχεται η Ελληνική Κυβέρνηση να αγοράσει και άλλα οπλικά συστήματα από τη Γερμανία. Ενδεικτικά σημειώνει ότι η Ελλάδα προτίθεται να παραγγείλει άλλα δύο υποβρύχια τύπου της σειράς 214, κόστους ενός δις ευρώ, τα οποία θα κατασκευαστούν στα ελληνικά ναυπηγεία.

«Για ποιόν λόγο η Ελλάδα, εν μέσω οικονομικής κρίσης, χρειάζεται νέα υποβρύχια και νέα χρέη;» διερωτάται ο δημοσιογράφος και σημειώνει ότι ένα μέρος της απάντησης έχει να κάνει και πάλι με την Τουρκία, η οποία στις αρχές Ιουλίου του 2009 παρήγγειλε στα ναυπηγεία HDW στη Γερμανία έξι νέα υποβρύχια.

Στην ανταπόκρισή του ο Hassel κάνει μία αναφορά στην δεινή οικονομική θέση που έχει περιέλθει η Ελλάδα σημειώνοντας ότι «οι δαπάνες δισεκατομμυρίων Ευρώ για στρατιωτικούς εξοπλισμούς δεν συνάδουν με την κατάσταση στην οποία βρίσκονται τα δημόσια οικονομικά της Ελλάδας [...]. Ακόμα και μετά τα πρόσφατα μέτρα λιτότητας υπάρχει μία μαύρη τρύπα 19 δις Ευρώ στον προϋπολογισμό της Ελλάδας. Η χώρα πρέπει επίσης να πληρώσει και τα 110 δις € που έλαβε από το ΔΝΤ και την Ευρωζώνη, πλέον των τόκων».

Ακόμη στο άρθρο υπενθυμίζεται τόσο η δήλωση του Προέδρου του ΔΝΤ Dminique Strauss-Kahn «για σημαντική μείωση των στρατιωτικών δαπανών της Ελλάδας», οι οποίες δεν αναφέρονται στο πρόγραμμα λιτότητας, όσο και η δήλωση του Υφυπουργού Άμυνας Πάνου Μπεγλίτη στην εφημερίδα Le Monde ότι «οι στρατιωτικές δαπάνες δεν συμπεριλαμβάνονται στο πρόγραμμα λιτότητας που υπεγράφη με το ΔΝΤ».

«Όπως φαίνεται, η γερμανική κυβέρνηση δεν θεωρεί απαραίτητο να ασκήσει πιέσεις στην Αθήνα, ώστε η ελληνική κυβέρνηση να προβεί σε μείωση των στρατιωτικών δαπανών. Εάν τελικά επιτευχθεί συμφωνία για την αγορά νέων υποβρυχίων, η Ελλάδα θα πρέπει μέχρι το τέλος του έτους να πληρώσει 300 εκατομμύρια Ευρώ χρέη από την αγορά των παλαιών υποβρυχίων», αναφέρει ο Hassel και προσθέτει ότι «το ποσό του 1 δις Ευρώ για τα δύο νέα υποβρύχια θα επιβαρύνει τον προϋπολογισμό της χώρας μέχρι το 2018 με έως και 200 εκατομμύρια Ευρώ ετησίως. Μπορεί μεν η Αθήνα να ανακοίνωσε ότι θα προχωρήσει σε μείωση των στρατιωτικών δαπανών κατά 10%, όμως αυτό το ποσοστό είναι μικρό, εάν συγκριθεί με την κατακόρυφη αύξηση των δαπανών αυτών στο παρελθόν, δεδομένου ότι, σύμφωνα με έκθεση του ΝΑΤΟ, από το 2005 έως το 2009 οι στρατιωτικές δαπάνες αυξήθηκαν από 5,4 δις ευρώ σε 7,3 δις ευρώ».

«Το περασμένο έτος η Ελλάδα δαπάνησε ποσοστό 3,1% του ΑΕΠ για στρατιωτικούς εξοπλισμούς, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στη Γερμανία ανερχόταν στο 1,4%. Ακόμα και μετά τις περικοπές στον προϋπολογισμό για τις στρατιωτικές δαπάνες, η Ελλάδα με ποσοστό 2,8% επί του ΑΕΠ κατέχει την πρώτη θέση στην Ευρώπη στον τομέα αυτό», γράφει ο Hassel.

Μάλιστα στο δημοσίευμα φιλοξενείται και μία δήλωση του Chris Pryce από τον οίκο Fitch, ο οποίος εκτιμά ότι το ποσοστό στρατιωτικών δαπανών της Ελλάδας ανέρχεται σε ποσοστό 5% και υποστηρίζει ότι «οι Έλληνες θα μπορούσαν τουλάχιστον να περικόψουν το ήμισυ των στρατιωτικών δαπανών καθιστώντας τον τομέα αυτόν βασικό πυλώνα της εξυγίανσης του προϋπολογισμού και η αρχή πρέπει να γίνει με τα υποβρύχια. Η ίδια η Μ. Βρετανία έχει ακυρώσει το πρόγραμμα παραγωγής υποβρυχίων που κινούνται με ατομική ενέργεια».

Ο αρθρογράφος σημειώνει ότι με τις μεγάλες δαπάνες για στρατιωτικούς εξοπλισμούς η Ελλάδα δεν αυξάνει μόνο το δημόσιο χρέος της, αλλά χάνει και εκείνα τα χρηματικά κεφάλαια τα οποία θα χρειαζόταν για να καταστήσει ανταγωνιστικούς και άλλους τομείς της οικονομίας της.

«Η ελπίδες τόσο των συντηρητικών όσο και των σοσιαλιστικών κυβερνήσεων ότι με τις παραγγελίες όπλων θα επιτευχθεί μεταφορά τεχνογνωσίας στη χώρα, δεν ευοδώθηκαν. Η εμμονή στη λειτουργία των ελληνικών ναυπηγείων χαρακτηρίζεται ως οικονομική καταστροφή από πρώην υψηλό αξιωματούχο για αμυντικά θέματα στην Αθήνα, ο οποίος δηλώνει : Από οικονομική άποψη είναι εντελώς παράλογο να δαπανώνται πολλά δις Ευρώ για να διασωθούν μερικές χιλιάδες θέσεις εργασίας», αναφέρει ο Hassel και προσθέτει ότι «μέχρι τώρα όμως λείπουν οι όποιες μεταρρυθμίσεις στις ένοπλες δυνάμεις, στην βιομηχανία εξοπλισμών και στις αγορές όπλων, δεδομένου ότι και στον πενταετή σχεδιασμό των στρατιωτικών προβλέπονται αγορές όπλων αξίας δισεκατομμυρίων Ευρώ».

«Η Τουρκία εξοπλίζεται είτε αγοράζοντας πολεμικά πλοία είτε μαχητικά αεροσκάφη. Μέχρι το 2015 η Άγκυρα προτίθεται να έχει στη διάθεσή της 100 μαχητικά αεροσκάφη τύπου F-35. H Ελλάδα θα ακολουθήσει, εκτιμά Έλληνας ανώτατος αξιωματούχος ο οποίος επί σειρά ετών συμμετείχε στις αποφάσεις για αγορές όπλων από την Ελλάδα. Το αργότερο το 2012 η ελληνική κυβέρνηση θα ανακοινώσει ποιον τύπο μαχητικών αεροσκαφών προτίθεται να αγοράσει. Πρόκειται για αγορά 40 αεροσκαφών, αξίας 4 δις €. Φαίνεται ότι στο ελληνικό Υπουργείο Άμυνας η διάσταση απόψεων δεν έχει να κάνει με την αγορά νέων όπλων, αλλά με το ερώτημα, εάν πρέπει πρώτα να αγορασθούν αεροσκάφη ή φρεγάτες», καταλήγει το δημοσίευμα.

2010-08-10T03:51:00.000-07:00

Η οικονομική κρίση στην Ελλάδα και το πρόγραμμα λιτότητας που κατάρτισε η κυβέρνηση για να σώσει τη χώρα από τη χρεοκοπία, αρχίζουν να δείχνουν τις πρώτες βαριές συνέπειες, ανέφερε χθες σύσσωμος σχεδόν ο γερμανικός τύπος, με αφορμή την μελέτη της ΕΣΕΕ για τα «λουκέτα» στην ελληνική αγορά.

Το τηλεγράφημα του Γερμανικού πρακτορείου που αναμετάδωσαν τα εγχώρια ΜΜΕ αναφέρει:

«Κατά τους τελευταίους 10 μήνες πολλά εμπορικά καταστήματα έχουν κλείσει, το δε ποσοστό ανέρχεται σε 17%. Ακόμα πιο χειρότερη είναι η κατάσταση στο κέντρο της πρωτεύουσας. Σύμφωνα με τον ελληνικό Τύπο και με τα στοιχεία που προκύπτουν από μελέτη του εμπορικού συλλόγου, κατά μήκος της οδού Σταδίου ένα στα τέσσερα καταστήματα έχουν κλείσει.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της μελέτης αυτής κατά το τρέχον έτος και μέχρι σήμερα οι καταναλωτές έχουν μειώσει τις αγορές τους. Για παράδειγμα η αγορά υποδημάτων έχει μειωθεί σε ποσοστό 20% σε σχέση με τον τελευταίο χρόνο. Αλλά και ο τομέας της ένδυσης παρουσιάζει μείωση της τάξης του 19,6%. Στην αγορά των οικιακών συσκευών καταγράφεται επίσης μείωση κατά 10%.

Αιτία για την εξέλιξη αυτή αποτελεί επίσης και η συνεχής αύξηση των έμμεσων φόρων σε τσιγάρα και αλκοολούχα ποτά, η αύξηση του ΦΠΑ από 19 σε 23% καθώς και οι περικοπές σε μισθούς και συντάξεις».

Η δε γερμανική έκδοση των Financial Times, φέρει άρθρο με τίτλο «Εκατοντάδες καταστήματα στην Ελλάδα έβαλαν λουκέτο». «Ευρωπαίοι πολιτικοί επευφημούν την Ελλάδα για το αυστηρό πρόγραμμα περικοπών. Λιγότερο ενθουσιασμένοι είναι μάλλον οι Έλληνες λιανέμποροι. Το πρόγραμμα λιτότητας βάζει φρένο την κατανάλωση. Στο κέντρο της Αθήνας έκλεισε τους τελευταίους μήνες ένα στα τέσσερα μαγαζιά». Πρόκειται για τις πρώτες συνταρακτικές συνέπειες του προγράμματος περικοπών, παρατηρεί η εφημερίδα για να συμπληρώσει ότι τους τελευταίους 10 μήνες το 17 % των καταστημάτων στην Αθήνα αναγκάστηκε να βάλει λουκέτο. «Ακόμη χειρότερη είναι η κατάσταση στο κέντρο της πόλης. Σε έναν από τους σημαντικότερους εμπορικούς δρόμους, στη Σταδίου, έκλεισε το 25 % των μαγαζιών».

Στο ίδιο θέμα αναφέρεται και η αυστριακή εφημερίδα Kurier, η οποία συμπληρώνει: «Σημαντική υποχώρηση καταγράφει και η κατανάλωση. Οι Έλληνες αγόρασαν φέτος 20 % λιγότερα υποδήματα από ότι το αντίστοιχο διάστημα πέρσι ενώ στην ένδυση σημειώθηκε πτώση της τάξης του 19,6%. Ως βασικοί λόγοι αναφέρονται η αύξηση της έμμεσης φορολογίας σε καπνό, οινοπνευματώδη και αλκοόλ, στην αύξηση του ΦΠΑ από το 19 στο 23 % καθώς και οι περικοπές σε μισθούς και συντάξεις κατά 20 %. Σύμφωνα με έρευνα της ΓΣΕΕ το εισόδημα των Ελλήνων θα πέσει σύντομα στα επίπεδα του 1984».

«Υποχώρησε σημαντικά η κατανάλωση στην Ελλάδα», τιτλοφορείται άρθρο στην εφημερίδα Sonntagszeitung: «Η κρίση και το σκληρό πρόγραμμα περικοπών για τη διάσωση της χώρας είχαν εκρηκτικές συνέπειες για το εμπόριο», γράφει η εφημερίδα και αναφέρεται στα λουκέτα που αναγκάστηκαν να βάλουν χιλιάδες καταστήματα, κυρίως στην Αττική αλλά και στην αύξηση της έμμεσης φορολογίας που οδήγησε σε δραματική πτώση της καταναλωτικής διάθεσης.

Παράλληλα, ένα άρθρο με τίτλο «Ελλάδα, κατ΄ εξαίρεση χωρίς κρίση» στην εφημερίδα Welt, αναφέρεται στην τουριστική κίνηση στη Ρόδο, όπου «σε αντίθεση με την υπόλοιπη χώρα καταγράφεται αύξηση του αριθμού των τουριστών σε σχέση με το 2009 (…) Ο ελληνικός τουρισμός περνάει δύσκολες μέρες. Η οικονομική καταστροφή της χώρας και η απεργία των οδηγών φορτηγών προκάλεσαν αρνητικά δημοσιεύματα και φόβισαν πολλούς τουρίστες. Για το 2010 οι ξενοδόχοι υπολογίζουν με μια μείωση της τάξης του 20 %. Ωστόσο στη Ρόδο τα πράγματα είναι διαφορετικά αφού καταγράφεται αύξηση του αριθμού των τουριστών».

οδρόμιον

"Δεν είναι ορθή η γνωμοδότηση του απερχόμενου εισαγελέα του Α.Π. Σανιδά"......

2009-07-03T00:29:00.000-07:00

Iδεοδρόμιον"Δεν είναι ορθή η γνωμοδότηση του απερχόμενου εισαγελέα του Α.Π. Σανιδά"......

Τα μάζεψε σήμερα η Σπυροπούλου...
Μετά το κράξιμο που έφαγε από τους Bloggers η "πνευματική μητέρα" της γνωμάτευσης Σανιδά, απαρνείται το ίδιο της το "παιδί".
Εν ολίγοις παρουσιάζει άχρηστο τον Σανιδά γράφοντας:Εδώ ο εισαγγελέας έχει υπολάβει λανθασμένα το κείμενο...Είναι αυτονόητο ότι τα παραπάνω δεν ισχύουν ως προς το ...κ.λ.π. Διαβάστε:
Σχολιασμός της Γνωμοδότησης Γ.Σανιδά
Όπως είναι φυσικό η γνωμοδότηση του απερχόμενου Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Γ.Σανιδά ήγειρε αρκετά ερωτήματα. Παραθέτω μερικές επισημάνσεις αναμένοντας ασφαλώς τυχόν σχολιασμό. Στα ... εισαγωγικά είναι τμήμα του κειμένου της γνωμοδότησης Γ.Σανιδά και ο σχολιασμός ακολουθεί. 1. "Τόσο η διάταξη του άρθρου 9Α του Συντάγματος όσο και πολύ περισσότερο οι διατάξεις του Ν. 2472/1997 δεν εκτείνονται στο πεδίο της ποινικής διαδικασίας και στο πλαίσιο απονομής της ποινικής δικαιοσύνης, όπως άλλωστε τούτο προκύπτει και από τη διάταξη του άρθρου 7 Α παρ. 1 περιπτ. στ' του άνω νόμου ..." Πρέπει να σημειωθεί το εξής: η διάταξη του άρθρου 7Α του Ν. 2472/97 πουθενά δεν αναφέρει ότι ο Ν. 2472/97 δεν εκτείνεται στο πεδίο της ποινικής δικαιοσύνης. Το συγκεκριμένο άρθρο αναφέρεται στην εξαίρεση των δικαστικών υπηρεσιών/αρχών από την υποχρέωση τήρησης αρχείου: "Ο υπεύθυνος επεξεργασίας απαλλάσσεται από την υποχρέωση γνωστοποίησης του άρθρου 6 και από την υποχρέωση λήψης άδειας του άρθρου 7 του παρόντος νόμου στις ακόλουθες περιπτώσεις:...στ) Οταν η επεξεργασία γίνεται από δικαστικές αρχές ή υπηρεσίες "εκτός από τις λοιπές αρχές του εδαφίου β` της παραγράφου 2 του άρθρου 3" στο πλαίσιο απονομής της δικαιοσύνης ή για την εξυπηρέτηση των αναγκών της λειτουργίας τους." Με άλλα λόγια το άρθρο αυτό το μόνο που λέει, είναι ότι οι δικαστικές αρχές προφανώς και δεν είναι υποχρεωμένες να γνωστοποιούν στην ΑΠΔΠΧ ότι τηρούν αρχείο με προσωπικά δεδομένα, όπως άλλωστε απαλλάσσονται από αυτήν την υποχρέωση και άλλοι επαγγελματικοί κλάδοι, όπως οι δικηγόροι κτλ. Αυτό δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι όλος ο νόμος 2472/97 δεν εφαρμόζεται στην ποινική διαδικασία. 2. "Αντίθετη εκδοχή θα οδηγεί στην υπόθαλψη των εγκληματιών και των εγκλημάτων, τα οποία τελούνται μέσω του διαδικτύου (Internet), το οποίο έτσι θα καθίσταται ο παράδεισος του ηλεκτρονικού εγκλήματος. Πέραν τούτου δημιουργεί και θα δημιουργεί προβλήματα στη συνεργασία, με αστυνομικές αρχές άλλων χωρών, οι οποίες (αστυνομικές αρχές) διαβιβάζουν μέσω της Interpol και της Europol αιτήματα που αφορούν υποθέσεις αδικημάτων τελουμένων ή τελεσθέντων μέσω του διαδικτύου στην ημεδαπή ή αλλοδαπή." H εκδοχή αυτή όμως όπως παρουσιάζεται, σημαίνει με απλά λόγια ότι θα διώκεται οποιοσδήποτε με μια απλή καταγγελία, και θα αίρεται το απόρρητο των επικοινωνιών όλων μας κυριολεκτικά για "ψύλλου πήδημα", αφού οι αστυνομικές αρχές θα θεωρούν υποχρεώσή τους να συγκεντρώνουν όλα τα στοιχεία (ΙΡ κτλ) πριν αποστείλουν μια υπόθεση (και έναν κατηγορούμενο, αθώο ή ένοχο) στον εισαγγελέα. Για να μη σχολιάσουμε τι θα γίνει με τις ιστοσελίδες που ασκούνε κριτική. Δηλαδή ο εκάστοτε αστυνομικός (αγνοώντας την νομοθεσία σε βάθος) θα καλείται κάθε φορά να κρίνει αν μια ιστοσελίδα κάνει π.χ. συκοφαντική δυσφήμηση ή απλή κριτική, ζητήματα που ακόμη και τα δικαστήρια κρίνουν με δυσκολία και πολλές φορές αντιφατικά μεταξύ τους. Και αν κρίνει ότι υπάρχει αδίκημα (εννιά στις δέκα δηλαδή) θα αίρει μόνος του το απόρρητο. Δηλαδή την δουλειά που μέχρι σήμερα έκανε ο εισαγγελέας (ο οποίος και τον νόμο γνωρίζει και την ανάλογη ευθύνη φέρει) θα την κάνει ο αστυνομικός βάρδιας... 3. "Ούτε όμως περαιτέρω απαιτείται άδεια της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα καθόσον η εγκληματική συμπεριφορά του ατόμου ούτε εμπίπτει ούτε είναι δυνατόν να εμπίπτει στην έννοια των προσωπικών δεδομένων, ούτε καλύπτεται από αυτήν." Έτσι όμως προδικάζεται ότι ο κάθε συλληφθείς είναι και εγκληματίας, ενώ μπορεί να είναι και αθώος. Το τεκμήριο της αθωότητας δηλαδή πάει περίπατο, αφού κατευθείαν, όποιος υποδεικνύεται από τους ISP ως κάτοχος των δεδομένων που αποκαλύφθηκαν, ταυτοποιείται με τον δράστη και ένοχο. Όμως αυτό δεν είναι ούτε ακριβές, ούτε σωστό. Στην πραγματικότητα, μέχρι να αποδειχθεί ένοχος, ο κάθε κατηγορούμενος θεωρείται αθώος, και απολαμβάνει των δικαιωμάτων όλων των πολιτών. Επίσης με αυτήν την λογική κινδυνεύουμε να αίρεται το απόρρητο χιλιάδων αθώων πολιτών, από απλό συσχετισμό των δεδομένων του, αφού πρακτικά, οι εντολές και τα ερωτήματα των διωκτικών αρχών δεν είναι ποτέ συγκεκριμένα. Τι θα γίνει δηλαδή με τις περιπτώσεις όπου οι διωκτικές αρχές αναζητούν "όλα τα νούμερα τηλεφώνων που επικοινώνησαν με έναν ύποπτο αριθμό/όλες τις IP διευθύνσεις που ήρθαν σε επαφή με την τάδε ιστοσελίδα/ όλους τους παραλήπτες αλληλογραφίας ενός mail κ.τ.λ.; 4. "Ούτε περαιτέρω η αποκάλυψη και επιβεβαίωση της εγκληματικής συμπεριφοράς και του δράστου είναι δυνατόν να θεωρηθεί ότι αποτελεί προσβολή της προσωπικότητας και παραβίαση των προσωπικών δεδομένων." Και όταν επιβεβαιώνεται η αθωότητα κάποιου τι θα γίνεται; Θα τον αποζημιώνουμε γιατί αποκαλύφθηκαν τα προσωπικά του στοιχεία και δεδομένα έτσι στα καλά καθούμενα; Σημειώνεται ότι κατά την αναζήτηση ενός δράστη, οι διωκτικές αρχές συγκεντρώνουν όλα τα στοιχεία που μπορεί να σχετίζονται με την υπόθεση. Ποιος θα διακρίνει λοιπόν (αν όχι ο εισαγγελέας πλέον) ποια στοιχεία θα χρειαστεί να αποκαλυφθούν και ποια είναι άσχετα για παράδειγμα; 5. «Είναι αυτονόητο ότι τα παραπάνω δεν ισχύουν ως προς το εσωτερικό περιεχόμενο της τηλεφωνικής π.χ. συνομιλίας για την οποία έχει εφαρμογή το άρθρο 19 του Συντάγματος και όχι ο Ν. 2225/1994» (Ποιν. Δικ. 2003, 799). Δέχεται δηλ. ανενδοιάστως ότι όλα τ' άλλα στοιχεία δεν εμπίπτουν στο προστατευόμενο από το άρθρο 19 του Συντάγματος απόρρητο. Εδώ ο εισαγγελέας έχει υπολάβει λανθασμένα το κείμενο της εν λόγω απόφασης της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα. Το αληθές κείμενο γράφει: "Είναι αυτονόητο ότι τα παραπάνω δεν ισχύουν ως προς το εσωτερικό περιεχόμενο της τηλεφωνικής κτλ συνομιλίας για την οποία εφαρμογή έχει το άρθρο 19 του Συντάγματος ΚΑΙ ο νόμος 2225/1994" Με άλλα λόγια η ΑΠΔΠΧ αναφέρει το ακριβώς αντίθετο από αυτό που ο Eισαγγελέας μεταφέρει στην γνωμοδότησή του. Η ΑΠΔΠΧ υποστηρίζει ότι για το εσωτερικό μήνυμα της αλληλογραφίας εφαρμόζεται το άρθρο 19 Σ και ο Ν.2225/1994 ως προς την άρση απορρήτου. Αλλά και τα εξωτερικά στοιχεία της επικοινωνίας (ημεροχρονολογία, ΙΡ κτλ) είναι προσωπικά δεδομένα για τα οποία ισχύει ο Ν.2472/1997 και συνεπώς πρέπει να ακολουθείται η διαδικασία που εκεί αναλυτικώς περιγράφεται ως προς την δημοσιοποίηση αυτών των δεδομένων. Συγκεκριμένα η απόφαση λέει: ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΑΡ. 79 /2002 Η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, συνήλθε μετά από πρόσκληση του Προέδρου της σε τακτική συνεδρίαση την 1-7-2002 στο κατάστημά της αποτελούμενη από τον κ. Κ. Δαφέρμο, Πρόεδρο, και τους κ.κ. ..., μέλη, προκειμένου να γνωμοδοτήσει σχετικά με το υπ’αριθμ.πρωτ. 1449/21-6-2002 έγγραφο της εταιρείας .... Παρόντες χωρίς δικαίωμα ψήφου ήσαν οι.... Με το παραπάνω έγγραφο η εταιρεία ..., ζητά τη γνώμη της Αρχής Προστασίας Δεδομένων επί του πρακτέου όταν της διαβιβάζονται αιτήματα είτε από πολίτες είτε από εισαγγελείς με σκοπό την ανακοίνωση προσωπικών δεδομένων συνδρομητών της εταιρείας σε αυτούς. Τα σχετικά αιτήματα διαβιβάζονται στις παρακάτω τρεις (3) περιπτώσεις: 1) Όταν οι εισαγγελείς ενεργούν στο πλαίσιο των καθηκόντων τους ως ασκούντων την ποινική δίωξη ή ως ανακριτικών υπαλλήλων. 2) Όταν οι εισαγγελείς διαβιβάζουν σχετικά αιτήματα πολιτών ώστε να πληροφορηθούν προσωπικά δεδομένα άλλων συνδρομητών και, 3) όταν οι ίδιοι οι πολίτες προσφεύγουν απευθείας στον υπεύθυνο της επεξεργασίας. Όσον αφορά την πρώτη περίπτωση, δηλαδή της αναζήτησης στοιχείων από εισαγγελέα ή γενικά από ανακριτικούς ή προανακριτικούς υπαλλήλους, η Αρχή είναι αναρμόδια να κρίνει αφού τα στοιχεία αυτά ζητούνται στο πλαίσιο της ποινικής διαδικασίας. Επομένως, η χορήγηση των στοιχείων αυτών γίνεται κατά τις διατάξεις του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Στην δεύτερη και τρίτη περίπτωση, η χορήγηση στοιχείων συνδρομητών ενεργείται μόνο σύμφωνα με το Ν.2472/1997 ο οποίος εφαρμόζεται στην επεξεργασία προσωπικών δεδομένων στον τηλεπικοινωνιακό τομέα σύμφωνα με το Ν.2774/1999. Επομένως, όταν το υποκείμενο δεν το επιθυμεί (δεν έχει δώσει τη συγκατάθεσή του), η χορήγηση των στοιχείων σε τρίτους εναπόκειται στην κρίση της εταιρείας παροχής τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών σε εφαρμογή του άρθρου 5 παρ.2 εδ.ε του Ν.2472/1997. Η κρίση βεβαίως αυτή, εναπόκειται στον έλεγχο της Αρχής Προστασίας Δεδομένων. Στις παραπάνω περιπτώσεις εννοείται ότι έχει εφαρμογή το άρθρο 11 του Ν.2472/1997 όπως αυτό ισχύει μετά την τροποποίηση του από το άρθρο 34 παρ.4 του Ν.2915/2001. Είναι αυτονόητο ότι τα παραπάνω δεν ισχύουν ως προς το εσωτερικό περιεχόμενο της τηλεφωνικής κ.τ.λ. συνομιλίας για την οποία εφαρμογή έχει το άρθρο 19 του Συντάγματος και ο Ν.2225/1994...." 6. "Τέλος, ο Άρειος Πάγος με την υπ' αριθμ. 570/2006 απόφασή του δέχθηκε ότι το συνταγματικό απόρρητο των επικοινωνιών καλύπτει μόνον το περιεχόμενο των τηλεφωνικών συνδιαλέξεων και όχι τα εξωτερικά στοιχεία των επικοινωνιών". Η αναφορά σε αυτήν την απόφαση δεν είναι απολύτως ορθή διότι πολύ απλά η απόφαση αυτή εκδόθηκε πριν την εφαρμογή στη χώρα μας του Ν. 3471/06 που διέκρινε και όριζε ποια στοιχεία της επικοινωνίας εμπίπτουν στην έννοια του απορρήτου. Συγκεκριμένα η απόφαση εκδόθηκε στις 3-3-06 και προφανώς δεν έλαβε υπόψη τον Ν.3471/06 γιατί αυτός ψηφίστηκε ένα μήνα αργότερα, δηλαδή στις 28-6-2006. Η απόφαση του ΑΠ είναι κατά τη γνώμη μου ούτως ή άλλως εσφαλμένη σε αυτό το σημείο, αφού ακόμη και αν δεν είχε ψηφιστεί ο Ν.3471/2006 κατά την έκδοσή της, όμως ίσχυε η ευρωπαϊκή οδηγία 2002/58 ήδη από το έτος 2002 και ώφειλε να την έχει λάβει υπόψη. Σε κάθε περίπτωση πάντως ανεπιτυχώς αναφέρεται στην γνωμοδότηση η εν λόγω απόφαση, αφού εκδόθηκε πριν την αποσαφήνιση του νομικού καθεστώτος των εξωτερικών στοιχείων επικοινωνίας. Διότι ο Ν. 3471/06, με σαφήνεια συμπεριλαμβάνει και τα εξωτερικά στοιχεία επικοινωνίας στα στοιχεία απορρήτου. 7. "Η ψήφιση του Ν. 3471/ 2006 «προστασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών και τροποποίηση του Ν. 2472/ 1997», με τον οποίο ενσωματώθηκε η οδηγία 2002/ 58/ ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 12ης Ιουλίου 2002, σχετικά με την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, κατ' ουδέν επηρεάζει τα ως άνω εκτεθέντα, μολονότι στο απόρρητο των επικοινωνιών εντάσσει με το άρθρο 4 και τα δεδομένα κίνησης στα οποία περιλαμβάνονται και τα εξωτερικά στοιχεία της επικοινωνίας. Τούτο διότι με την ανωτέρω διάταξη ορίζεται ότι «η άρση του απορρήτου είναι επιτρεπτή μόνο υπό τις προϋποθέσεις και τις διαδικασίες που προβλέπονται από το άρθρο 19 του Συντάγματος». Όμως με το άρθρο 19 του Συντάγματος, όπως εξετέθη, δεν προστατεύονται τα εξωτερικά στοιχεία της επικοινωνίας, αλλά μόνον το περιεχόμενο της επικοινωνίας." Είναι γνωστό ότι το Ευρωπαϊκό Δίκαιο υπερισχύει του εθνικού, όπως είναι γνωστό και ότι σε μερικές περιπτώσεις οι ευρωπαϊκές οδηγίες δεν χρειάζεται να περιμένουν την ψήφισή τους με νόμο στην κάθε χώρα για να ισχύσουν. Έτσι οι οδηγίες εκείνες που θεωρούνται ότι ρυθμίζουν ένα ζήτημα εξαντλητικά και σε λεπτομέρεια, χωρίς να αφήνουν στα κράτη μέλη την δυνατότητα να διαφοροποιήσουν την θέση τους, ή όταν τα κράτη μέλη δεν έχουν δυνατότητα απόκλισης ή ειδικότερης ρύθμισης επί τους συγκεκριμένου θέματος, τότε οι οδηγίες αυτές έχουν αυτό που λέμε "άμεση εφαρμογή". Δηλαδή ισχύουν αυτοδικαίως σε όλα τα κράτη μέλη και υπερισχύουν έναντι άλλων αντίθετων κανόνων του εσωτερικού δικαίου. Μία τέτοια ακριβώς περίπτωση είναι και η οδηγία 2002/58, αφού ρυθμίζει και απαριθμεί αποκλειστικά ποια είναι τα δεδομένα που εμπίπτουν στο απόρρητο των επικοινωνιών, χωρίς να αφήνει στα κράτη μέλη την δυνατότητα διαφορετικής ή ειδικότερης ρύθμισης. Η δε φράση "η άρση του απορρήτου είναι επιτρεπτή μόνο υπό τις προϋποθέσεις και τις διαδικασίες που προβλέπονται από το άρθρο 19 του Συντάγματος" δεν σημαίνει άλλο από το ότι για την άρση του απορρήτου των συγκεκριμένων στοιχείων πρέπει να ακολουθηθούν οι επιταγές του Συντάγματος. Το δε Σύνταγμα, ναι μεν υπερισχύει του Ν.3471/2006 αλλά σε καμία περίπτωση δεν υπερισχύει του ευρωπαϊκού δικαίου που θεσπίζεται με την Οδηγία 58/2002.

Save to del.icio.us • Add to del.icio.us • Email this

Ταπί και ψύχραιμοι (Σ. Κομίνης)

2009-06-03T05:54:00.000-07:00

Ταπί και ψύχραιμοι (Σ. Κομίνης)
Pos xehorizeis enan Amerikano
Apo enan Evropeo

του

Σπύρου Κομίνη

Που είναι τέτοιες μέρες εκείνος ο γίγαντας της τρομοκρατίας, εκείνος ο Αϊνστάϊν της συνωμοσίας και συνεταίρος των Μπους στην εταιρία Carlyle, o φόβος και ο τρόμος της αυτοκρατορίας, η αυτού εξοχότης ο Μπιν Λάντεν; Που είναι η πανίσχυρη Αλ Κάϊντα που γκρέμισε το αμερικανικό πεντάγωνο και τους δίδυμους πύργους; Καλά αυτός και οι αυτοκτονικοί στρατιώτες του δεν ήταν που όλα τα έκαναν για τον παλαιστινιακό λαό που γίνεται κιμάς αυτές τις μέρες; Που είναι;

Πως και δεν στουκάρει μερικά αεροπλάνα στο Τελ Αβίβ στο κεφάλι του φίλου και συνσοσιαλιστή του Γιωργάκη και αντιπροέδρου της χα- χα σοσιαλιστικής διεθνούς και υπουργού Άμυνας του Ισραήλ Εχούντ Μπαράκ; Που είναι το παντοδύναμο σουνιτικό μαχητικό εξτρεμιστικό τρομοκρατικό Ισλάμ που με τόσα δισεκατομμύρια δολλάρια κατασκεύασε στις σχολές της Πεσαβάρ του Πακιστάν ο Ζμπίκνιου Μπρεζίνσκι που τώρα συμβουλεύει τον Ομπάμα;

Ρε συ για πες μου πώς είναι το μικρό όνομα του Μπιν Λάντεν; Α ναι καλά λές Οσάμα. Από τον Οσάμα στον Ομπάμα δηλαδή. Κοίτα να δεις σύμπτωση. Και πως είναι ολόκληρο το όνομα του Ομπάμα; Μπαράκ Χουσεϊν Ομπάμα. Μάλιστα. Τι λε ρε παιδί μου. Τον Σαντάμ Χουσεϊν δηλαδή τον βρήκανε και τον κρεμάσανε. Αλλά το συνεταιράκι του Μπους, τον αρχιπράκτορα της CIA, τον Οσάμα δεν μπορούνε να τον βρούνε. Μπορούνε όμως να το παίζουν καθηγητές αντιτρομοκρατίας εδώ, στην Ινδία, στην Ισπανία, όπου σκάσει κάτι, έρχονται αμέσως αυτεπαγγέλτως να ψάξουνε, διότι έχουν αυτοδιοριστεί οι ικανότεροι στην πάταξη της τρομοκρατίας, όπως έχουν αυτοδιοριστεί και καθηγητές οικονομίας, γι΄ αυτό τώρα τυπώνουνε "πέτσινο" χρήμα στο ταχυπιεστήριο.

Δεν ξέρω αν πρόσεξες ότι έχουμε φτάσει σε τόσο θλιβερό σημείο, ώστε στον ΑΝΤ1 ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης χαρακτήρισε "τολμηρή" την επίσκεψη του προέδρου της Δημοκρατίας στο Αγαθονήσι. Δεν ξέρω αν πρόσεξες ότι τα ξένα ΜΜΕ ενώ ξέσκισαν την κυβέρνηση Καραμανλή κατά την εκστρατεία των κουκουλοφόρων, κάνουν την κουνέλα για τις τουρκικές αμερικανιές στο Αιγαίο. Έχει μεγαλύτερη σημασία η δολοφονία ενός παιδιού από τις επιθετικές ενέργειες μιας χώρας εναντίον "συμμάχου" της.

Να σου πω τώρα γιατί η Τουρκία ξανακάνει τσαμπουκάδες στο Αιγαίο, εκτός από τις αιτίες που ξέρεις. Η Ευρωπαϊκή Ένωση βάζει αυτές τις μέρες σε εφαρμογή κάτι προγράμματα χτενίσματος των εξωτερικών της συνόρων στα οποία περιλαμβάνεται φυσικά η Ελλάδα και η Κύπρος κι΄ ένα πρόγραμμα για έναν "Ενιαίο Ευρωπαϊκό Ουρανό". Για να γίνουν αυτά, που πρέπει να έχουν τελειώσει σε 6 μήνες, πρέπει να κοπεί σε κουτάκια ο εναέριος χώρος και να κανονιστεί ποια χώρα ελέγχει τι. Μάλιστα επειδή θα αποφασιστεί και ποιο σύστημα μη επανδρωμένων αεροσκαφών θα χρησιμοποιηθεί για ειρηνικούς και στρατιωτικούς σκοπούς, δηλαδή αναγνώριση, διάσωση κλπ, οι Τούρκοι πιέζονται χρονικά γιατί τα σχέδιά τους στο Αιγαίο αποτυγχάνουν. Και ένα ρώσικο αεροπλανοφόρο τους σπάει τώρα τα νεύρα.

Γελοιοποιούνται λοιπόν πουλώντας τρέλα και ο Αμερικανός πρεσβευτής χαμογελάει στη Ντόρα.

Ο ψυχραιμότερος και προσεκτικότερος θα κερδίσει...

Εμπρησμοί με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον (Σ. Κομίνης)

2009-06-03T05:52:00.000-07:00

Εμπρησμοί με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον (Σ. Κομίνης)
"ΝΑΤΟ σημαίνει
χούντες και πολέμοι"

του

Σπύρου Κομίνη

Γιατί πήρε φωτιά η χώρα με το φόνο του παιδιού; Έχουνε φάει πολλούς λάχανο αστυνομικοί. Γιατί μόνο αυτός ο φόνος προκάλεσε τέτοια οργή; Ποιός οργίστηκε όταν μαχαιρωνόντουσαν οι 15χρονοι χούλιγκανς μεταξύ τους;

Ποιος οργίστηκε όταν ακούστηκε εκείνο το "Τέλειωσέ τον, τέλειωσέ τον;" Καθάρματα που μπορούν να σκοτώσουν για πλάκα ή για λίγα χρήματα, παράγει πολλά η ελεύθερη αγορά. Σε όλες τις ηλικίες και τα επαγγέλματα.

Ποιός κατέβηκε σε διαδήλωση όταν πέσανε τα ρεπορτάζ για τα ραντεβού θανάτου ανάμεσα στους ιδιωτικούς στρατούς των ιδιοκτητών των εταιριών που λέγονται ομάδες ποδοσφαίρου; Για τον νεοφασιστικό χουλιγκανικό τουρισμό; Ποιός έβρισε βιομήχανους κι΄ εφοπλιστές για τις συνεχείς δολοφονίες εργατών και ναυτών; Ποιός έβρισε στρατηγούς για τις αυτοκτονίες και τα δυστυχήματα στις ένοπλες δυνάμεις; Ποιός πέταξε μπουκάλι μπύρα σε τραπεζίτες; Ποιός πήγε να κάψει εργοστάσιο παραγωγής σκατών που μας πουλάνε για τρόφιμα;

Μόλις έσκασε το βίντεο της δολοφονίας του παιδιού, "νταβατζήδες" και μπλόγκερς, δήθεν εχθροί (και ανταγωνιστές στην προσέλκυση διαφήμισης), είπαν με ένα στόμα: "Καραμανλή άλλαξε το όνομά σου σε Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος και φύγε για το Παρίσι".

Το παιδί μισούσε το μπάτσο και ο μπάτσος μισούσε το παιδί. Χωρίς να γνωρίζονται. Το παιδί, μεγαλωμένο με αναρχική αμερικανιά όπως τα περισσότερα παιδιά, έβρισε το μπάτσο. Για κάνε πως βρίζεις μπάτσο στην Αμερική να δούμε. Θα αναγνωρίζεται μετά το πτώμα σου; Για κάνε κανένα αστείο στο Βέλγιο, στην Αγγλία και στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, να δεις για πότε θα φας χώμα. Ο μπάτσος μισούσε το παιδί. Και το μισούσε τόσο πολύ, ώστε αφού το σκότωσε, έκανε και σχόλια για τη διαγωγή του, αντί να δηλώσει μετάνοια.

Οι στρατιωτικά οργανωμένες επιθέσεις των ατάκτων εναντίον της Αθήνας και άλλων ελληνικών πόλεων, εξ ίσου αποτελεσματικές με τις πυρκαγιές, έχουν τον ίδιο στόχο. Να χεστείς απάνω σου. Να πάμε στο ΝΑΤΟ και να πούμε ναι σε όλα. Ναι στα κέφια της ΠΓΔΜ. Ναι, να μπουν στο ΝΑΤΟ η Γεωργία και η Ουκρανία. Να αναγνωρίσουμε το Κόσοβο. Να δεχτούμε το σχέδιο Ανάν για την Κύπρο. Να δώσουμε τη Θράκη και το μισό Αιγαίο στην Τουρκία. Να ματαιώσουμε τις συμφωνίες με τη Ρωσία και την Κίνα. Να στραγγαλίσουμε ακόμα περισσότερο τους φτωχούς, για να διασώσουμε τους πλουσίους μας, που περνάνε δύσκολες στιγμές.

Οι εμπρησμοί ήταν καλά σχεδιασμένοι και με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον. Δημόσια κτίρια (που θα ξαναχτίσουν ιδιώτες), μικρά μαγαζιά, που πρέπει να δώσουν τη θέση τους στα τεράστια κέντρα καταστημάτων που ήδη φυτρώνουν παντού και θα αποτελειώσουν και τον τελευταίο μαγαζάτορα. Αυτοκίνητα, να πάρει μπρος η πεθαμένη αγορά.

Το καημένο το παιδί. Που να ΄ξερε ότι θα παίξει γεωπολιτικό ρόλο στην Ευρώπη, πηγαίνοντας να γιορτάσει με τους φίλους του στα Εξάρχεια...

Τρόμου και ρατσισμού γωνία

2009-06-03T05:51:00.000-07:00

Τρόμου και ρατσισμού γωνία
«Ακροδεξιοί κυνηγούν τις νύχτες με μαχαίρια, σαν Νέρωνες, τους μετανάστες». Κάτοικοι: «Φοβόμαστε να κυκλοφορήσουμε βράδυ»
Της ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΔΑΜΑ
Ούτε ένας μετανάστης δεν φαίνεται στην πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα Αχαρνών και τους γύρω δρόμους. Η παιδική χαρά κλειδωμένη. Μια 80χρονη γυναίκα περπατάει με ένα ταψί φαγητό, το αφήνει στα σκαλιά της εκκλησίας για όποιον πεινάει. Ομάδες αστυνομικών έχουν στήσει μπλόκα και ελέγχουν διερχόμενα αυτοκίνητα με μετανάστες. Οι προγραμματισμένες εκδηλώσεις όπως παράσταση Καραγκιόζη, κουκλοθέατρου, παρουσιάσεις βιβλίων ακυρώθηκαν. Ελάχιστοι άνθρωποι κυκλοφορούν πεζοί μετά το σούρουπο. Η πλατεία εποπτεύεται από ομάδα πολιτών. Και η ρίζα του κακού φαίνεται πως είναι η αδυναμία αυτών που εντέλλονται από την Πολιτεία να λύσουν το πρόβλημα.

￹FPRIVATE "TYPE=PICT;ALT="
Εξαφανίστηκαν οι μετανάστες από την πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα Δεν πρόκειται για σενάριο επιστημονικής φαντασίας αλλά για την πραγματικότητα στην κεντρική πλατεία της Αθήνας. Οπου η κατάσταση, όπως λένε όλοι, είναι ανεξέλεγκτη. Συμπλοκές, μαχαιρώματα, επιθέσεις. Και πολλά άλλα.
«Τώρα οργανωθήκαμε για να τους διώξουμε»
«Ιχνος δεν υπάρχει πλέον από μετανάστη. Είναι ύποπτο. Στημένο ήταν αυτό με το κοράνι; Αλλά δεν είναι κατάσταση αυτή που ζούμε. Γέμιζε η πλατεία μετανάστες», λέει μια γυναίκα στο μίνι μάρκετ. Φεύγει βιαστικά. Ενας άλλος αφήνει ένα έντυπο της ακροδεξιάς στην είσοδο. Τον ακολουθεί μια γυναίκα γύρω στα 65: «Θέλουμε την Ελλάδα μας, τη χώρα μας πίσω. Δεν είμαστε ρατσιστές, αλλά θέλουμε να φύγουνε. Στην επόμενη συγκέντρωση που θα κάνουμε για να διώξουμε τους ξένους, θα έρθουν 5.000 άτομα απ' όλη την Αθήνα. Τώρα οργανωθήκαμε».
Η μεγαλύτερη σε ηλικία πελάτισσα είναι φοβισμένη: «Δεν βγαίνουμε από τα σπίτια μας. Ακούμε για βιασμούς και άλλα. Ανθρωποι είναι κι αυτοί, αλλά δεν υπάρχει μεταναστευτική πολιτική...».
Μια Αλβανίδα, κάποιοι Πολωνοί που εργάζονται στα καταστήματα της πλατείας εκφράζουν πλέον τις ίδιες αντιλήψεις: «Εμείς ήρθαμε πριν από 15 χρόνια. Αγοράσαμε σπίτια, καταστήματα. Τα παιδιά μας φοιτούν σε ελληνικά σχολεία. Θέλουμε να φύγουν οι ξένοι αυτοί γιατί μας κάνουν ζημιά...». Αλλοι δείχνουν το χρωματοπωλείο πίσω από την πλατεία που έκλεισε. Το προποτζίδικο που λήστεψαν πρόσφατα: «Μπροστά μου, δύο φορές βούτηξαν τσάντες από γυναίκες. Μελαχρινοί, τους είδα που έτρεχαν». «Εγώ δεν είμαι ρατσίστρια. Είμαι ξένη. Αλλά το κακό παράγινε», προσθέτει μια Αλβανίδα.
Κι όμως, σύμφωνα με πληροφορίες από αστυνομικές πηγές, αυτοί που καταγγέλλουν τους άλλους ξένους, οι «ενταγμένοι» Πολωνοί και Αφγανοί, ευθύνονται κυρίως για τις συμπλοκές. Αντιθέτως, Αφγανοί και Πακιστανοί κατηγορούνται για μικροκλοπές και δεν εμπλέκονται σε ξυλοδαρμούς. Αλλά οι κάτοικοι αντιδρούν έντονα πλέον, αφού βιώνουν αυτό που στην αστυνομική ορολογία χαρακτηρίζεται «όχληση». Μιλούν για ληστείες, κλοπές που συμβαίνουν, αλλά με σκοπό την επιβίωση.
«Φοβόμαστε»
Ορισμένες φράσεις-κλισέ επαναλαμβάνονται με τον ίδιο ρυθμό από μεγάλη μερίδα των κατοίκων. Οι πιο χαρακτηριστικές: «Φοβόμαστε τις αρρώστιες. Οι μετανάστες δεν εξετάζονται από γιατρούς. Καλά έκαναν κι έκλεισαν την παιδική χαρά, για να μην πηγαίνουν μαντιλοφορούσες με αφγανάκια. Φοβόμαστε μην κολλήσουν αρρώστιες τα παιδιά μας». Καθώς επίσης κι ότι «λόγω της μεγάλης συγκέντρωσης μεταναστών, η περιοχή υποβαθμίστηκε. Αλλά τα σπίτια είναι δικά μας. Δεν μπορούμε να φύγουμε γιατί πουλιούνται φθηνά. Με αυτά τα χρήματα δεν μπορείς ν' αγοράσεις ούτε ένα δωμάτιο σε άλλη συνοικία. Μερικοί τα νοίκιασαν σε μετανάστες κι έφυγαν».
Για την «προστασία» τους και από τα ακροδεξιά στοιχεία, όπως λένε, ομάδες μελών της Επιτροπής Κατοίκων μαζεύονται κάθε απόγευμα στην πλατεία. Και ορισμένοι περιπολούν τις νύχτες με μηχανές και αυτοκίνητα. Μαζί με τους αστυνομικούς που έχουν στήσει μπλόκα σε κάθε γωνία.
«Απειληθήκαμε»
Συναντήσαμε δύο μέλη της Κίνησης Κατοίκων του 6ου διαμερίσματος, εκ των διοργανωτών των πολιτιστικών εκδηλώσεων που προγραμματίστηκαν στην πλατεία. Λένε ότι ακυρώθηκαν γιατί «απειλήθηκε η ζωή μας». Ζητούν να μη δημοσιευτούν τα ονόματά τους.
Ο μεγαλύτερος προσπαθεί να εξηγήσει: «Προγραμματίσαμε μια σειρά πολιτιστικών εκδηλώσεων. Με το σύνθημα "χτίζουμε γέφυρες και όχι τοίχους". Διευκρινίζοντας πως δεν θέλουμε μίσος, διχασμό, βία. Διότι έτσι δεν λύνεται το πρόβλημα. Αντιμετωπίζουμε έναν εφιάλτη προπηλακισμών. Αν δεν μπει φραγμός, φοβόμαστε ότι θα χυθεί αίμα. Ακυρώσαμε τις παραστάσεις Καραγκιόζη και κουκλοθέατρου. Κάθε απόγευμα, την ώρα των παραστάσεων, συγκεντρώνονται ακροδεξιοί. Σκεφτείτε να μαζευτούν παιδιά... Κι αυτή η κατάσταση στην πλατεία έγινε καθημερινό φαινόμενο».
«Την επόμενη εβδομάδα προγραμματίζαμε την παρουσίαση βιβλίου του Βασίλη Λαδά, το "Μουσαφεράτ". Αλλά μάλλον θα αναβληθεί. Στην Κίνηση μετέχουν 50 κάτοικοι της περιοχής. Ερχονται στις εκδηλώσεις, απειλούνται και φεύγουν. Επιβάλλεται μια μορφή άγριας βίας. Δεν μπορούμε να ζήσουμε εδώ, αλλά δεν θέλουμε και να φύγουμε».
Ο Γιώργος υποστηρίζει ότι «ορισμένοι ακροδεξιοί επέβαλαν το άβατο στους δημόσιους χώρους. Και είναι περισσότεροι από εμάς και, επιπλέον, κινητοποιούν φασιστικά στοιχεία της ευρύτερης περιοχής. Κυνηγούν τις νύχτες, με μαχαίρια, σαν Νέρωνες, τους μετανάστες».
Η Μαρία προσθέτει πως «διοργανώσαμε μαθήματα ζωγραφικής για παιδιά. Ηρθαν, μας είπαν "μην τολμήσετε. Η πλατεία είναι δική μας". Μπήκαν στο κατάστημα και με απείλησαν: "Θα έρθεις στην επόμενη συγκέντρωση για να διώξουμε τους ξένους", είπαν. Τους απαντώ πως δεν κατεβαίνω με στειλιάρι στο χέρι. Δέχομαι απειλές και κάνω πως δεν καταλαβαίνω. Αν δεν ευαισθητοποιηθεί η ελληνική κοινωνία, θα χυθεί αίμα από τους ακροδεξιούς που έχουν την κάλυψη της αστυνομίας. Κάθε βράδυ βλέπουμε προπηλακισμούς ξένων, μαχαιρώματα. Από τις 9 το βράδυ και μετά δεν κυκλοφορούμε».
Στην παρέα προστίθεται κι ένας 65χρονος άνδρας: Χθες τη νύχτα μαχαίρωσαν έναν Αφγανό. Μας έχουν φωτογραφίσει σε εκδηλώσεις και δεχόμαστε απειλές. Βάλαμε πόρτες και ρολά ασφαλείας. Γιατί έχουμε ν' αντιμετωπίσουμε οργανωμένο παρακράτος. Δεν πρόκειται για λίγους φανατικούς. Μου θυμίζουν καταστάσεις του 1960. Τριάντα χρόνια προετοιμάζονται να μπουν στο πολιτικό παιχνίδι».
«Μας στοχοποίησαν»
Ο ηθοποιός Περικλής Λιανός, κάτοικος του 6ου διαμερίσματος, είχε προσκληθεί να συμμετάσχει στην εκδήλωση το περασμένο Σάββατο στην πλατεία. Περιγράφει την εμπειρία του: «Στις 7.30 το απόγευμα, πηγαίνοντας προς τον χώρο της εκδήλωσης, μια ομάδα ανθρώπων μου επιτέθηκε. Στην αρχή λέγοντας "μαλάκα ηθοποιέ του κωλοσύριζα, που πα να διαβάσεις για μετανάστες, μάζεψέ τα και φύγε". Αντέδρασα ρωτώντας ποιοι είναι, με ποιο δικαίωμα απαιτούν να φύγω από την πλατεία. Συνεχώς μαζεύονταν περισσότεροι. Μου φώναζαν "γλείφτη, προδότη, αν έχεις φιλότιμο δεν θα παίξεις τα παιχνίδια του Σόρος", έφτυναν. Μετά από διαπληκτισμούς τα υβρεολόγια αυξήθηκαν. Υποχρεωθήκαμε να εγκαταλείψουμε, φεύγοντας μας φωτογράφιζαν, μας στοχοποιούσαν».
Αντιδήμαρχος: «Με προπηλάκισαν»
«Δέχτηκα επίθεση στην πλατεία. Κι ας είχα πέντε γύρω μου. Την περασμένη Κυριακή. Στη διάρκεια παρουσίασης βιβλίου, του Γκ. Καπλάνι», λέει ο αντιδήμαρχος του Δήμου Αθηναίων Λευτέρης Σκιαδάς: «Οι κάτοικοι του Αγ. Παντελεήμονα έχουν ένα δίκιο. Αντιμετώπισαν προβλήματα. Ωστόσο κάποιοι εκμεταλλεύονται ορισμένες απόψεις για τραμπουκισμούς. Δεν είναι δυνατόν να κατακτηθεί η πλατεία από ορισμένους που επιβάλλονται βίαια. Ο χώρος ανήκει σε όλους, που πρέπει να έχουν δικαίωμα να εκφράσουν τις απόψεις τους. Ο δήμαρχος Αθηναίων κατήγγειλε τις βίαιες πράξεις τους στο δημοτικό συμβούλιο, καταδικάζοντας τέτοιες πρακτικές. Οσοι ζούμε στην ίδια πόλη πρέπει να συνεννοηθούμε πριν την αιματοκυλήσουν.
Ο δήμος παρέχει υπηρεσίες πρόνοιας σε όποιον έχει ανάγκη. Φροντίζουμε για την καθαριότητα και πιστεύουμε ότι υπάρχουν λύσεις, με κουβέντα, χωρίς ακρότητες. Δυστυχώς, επικράτησε η ένταση. Πήγε το συνεργείο του δήμου να δώσει ρούχα στο Ιδρυμα Αστέγων. Τους έδιωξαν. Κυνήγησαν τους μεροκαματιάρηδες, το αυτοκίνητο. Πήγα στον Αγ. Παντελεήμονα να συζητήσω. Ενώ πριν υπήρχαν δύο ακραίοι, τώρα παρασύρθηκαν και οι καταστηματάρχες. Δεν κατάφερα να συζητήσω, ούρλιαζαν.
Και υπάρχει το θέμα της ακύρωσης των εκδηλώσεων. Γιατί όταν υποχωρεί ο πολιτισμός για να εξομαλυνθεί η ένταση, αυτός είναι κακός οιωνός για το αύριο. Διότι αυτοί που προπηλάκισαν -και εμένα- δεν έχουν λογική. Δίνουν την ευκαιρία σε ανθρώπους που λειτουργούν ύποπτα. Σε κάποια σκοτεινά υπόγεια μεθοδεύονται σχέδια τα οποία δεν γνωρίζουμε ποιους εκφράζουν. Και συνεχίζει:
«Στην παιδική χαρά της πλατείας τρεις φορές έβαλαν λουκέτα επειδή έμπαιναν αφγανάκια, τρεις φορές τα βγάλαμε. Πάλι την κλείδωσαν και κυνήγησαν τον φύλακα. Τα ακροδεξιά μπλοκ μας επιτίθενται καθημερινά για τη θετική μας στάση απέναντι στους μετανάστες. Αλλά ο Δήμος, μόνος του, δεν μπορεί να επιλύσει το μεταναστευτικό πρόβλημα της χώρας. Μόνο συσσίτια διανέμει ώστε να μην αναγκαστούν να κλέψουν». *

"Αποφυλακίζεται ο Κορκονέας αμέσως μετά τις Ευρωεκλογές"

2009-06-03T05:49:00.000-07:00

"Αποφυλακίζεται ο Κορκονέας αμέσως μετά τις Ευρωεκλογές"

"Ο Επαμεινώνδας Κορκονέας, ο αστυνομικός που τραυμάτισε θανάσιμα τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο τον περασμένο Δεκέμβρη στα Εξάρχεια, πρόκειται να αποφυλακισθεί αμέσως μετά τις Ευροεκλογές.
Ο συγκεκριμένος αστυνομικός έχει ήδη καταθέσει νέα...
αίτηση αποφυλάκισης και ελπίζει ότι σύντομα θα αποφυλακισθεί.
Σε πολλούς κύκλους διαδίδεται ότι η αποφυλάκιση αυτή είναι ένα από τα τάματα κυβερνώντος κόμματος προς τους συλλόγους της Μάνης για την «συνεισφορά» τους στον προεκλογικό του αγώνα."

Πριν μερικες μερες στην επισης βρωμοφυλλαδα Εσπρεσσο ειχε δημοσιευτει το εξης:
"Υπό άκρα μυστικότητα και με δρακόντεια μέτρα ασφαλείας οργανώθηκε το πρωί της Παρασκευής επιχείρηση-μαμούθ για τη μεταφορά στα δικαστήρια της οδού Ευελπίδων των δύο ειδικών φρουρών που έχουν προφυλακιστεί (μετά τη δολοφονία του 15χρονου μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου τον περασμένο Δεκέμβρη στα Εξάρχεια) και τώρα, λίγο πριν από τη συμπλήρωση του εξαμήνου, επανήλθαν με νέο αίτημα αποφυλάκισης.
Σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες της «Espresso», ο 37χρονος Επαμεινώνδας και ο 30χρονος Βασίλης Σαραλιώτης μεταφέρθηκαν ινκόγκνιτο από τις φυλακές Δομοκού στο τμήμα Μεταγωγών της Αθήνας το βράδι της Πέμπτης, χωρίς κανείς από τους συγκρατούμενούς τους να αντιληφθεί την απουσία τους, βοηθούντος και του γεγονότος ότι βρίσκονται σε διαφορετικούς χώρους που είναι απομονωμένοι από τις υπόλοιπες εγκαταστάσεις στις οποίες καταλύουν και κινούνται όλοι οι άλλοι έγκλειστοι στο συγκεκριμένο σωφρονιστικό κατάστημα.
Με βάση τις συντεταγμένες του ίδιου σχεδίου «παραλλαγής», οι ειδικοί φρουροί που άναψαν το φιτίλι του Δεκέμβρη οδηγήθηκαν το πρωί της Παρασκευής στην Ευελπίδων χωρίς να φορούν χειροπέδες, με συμβατικά αυτοκίνητα και δίχως οι συνάδελφοί τους που έκαναν τη μεταγωγή να φορούν στολές. Μια. χαρούμενη παρέα δηλαδή, για να μην κινηθούν υποψίες και κυρίως για να μην αναγνωριστούν και οργανωθούν εκδηλώσεις διαμαρτυρίας.
Οπως σημειώνουν οι ίδιες πηγές, το αρμόδιο συμβούλιο που άκουσε την επιχειρηματολογία τους επιφυλάχθηκε να εκδώσει απόφαση μέσα στο επόμενο δεκαήμερο. Φαίνεται δε να έχει εξασφαλιστεί θετική εισήγηση του εισαγγελέα τουλάχιστον για τον Σαραλιώτη, τον φρουρό που συνόδευε τον Κορκονέα και πριν αυτός καταληφθεί από το δολοφονικό αμόκ φέρεται να πέταξε προς την πλευρά του Γρηγορόπουλου και των φίλων του μια χειροβομβίδα κρότου-λάμψης.
Υπενθυμίζεται ότι αίτημα αποφυλάκισης έχουν υποβάλει άλλες δύο φορές οι δυο τους. Η πρώτη ήταν επτά ημέρες μετά την προφυλάκισή τους στο Δομοκό και η δεύτερη πριν από τρεις μήνες. Και τις δύο φορές τα αιτήματα απορρίφθηκαν από το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθηνών.
Η δεύτερη κατά σειρά προσπάθεια είχε καταβληθεί στις 18 Φεβρουαρίου με το επιχείρημα ότι έχουν γνωστή διεύθυνση διαμονής, λευκό ποινικό μητρώο και δεν υπάρχει κίνδυνος εξόδου τους από τη χώρα. Το δικαστικό συμβούλιο έκρινε και τότε πως είναι επικίνδυνοι τέλεσης νέων αδικημάτων."

Να εχουμε το νου μας,προβλεπεται μακρυ καλοκαιρι, ειδικα αν αναλογιστουμε και τη χτεσινη δημοσιευση των διαπλεκομενων "Νεων:
ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ-ΣΚΟΥΠΑ θέλει να κάνει η ΕΛ.ΑΣ. και για τους αντιεξουσιαστές. Εισηγήσεις ανώτερων αξιωματικών για κατά μέτωπο αντιπαράθεση με τους αντιεξουσιαστές αντιμετωπίζονται θετικά από την ηγεσία του υπουργείου Εσωτερικών, που βλέπει το καλοκαίρι ως την ιδανική περίοδο για την υλοποίηση του σχεδίου. Σύμφωνα με τις εισηγήσεις αυτές, η ΕΛ.ΑΣ. θα επέμβει σε χώρους που έχουν καταληφθεί από αντιεξουσιαστές και που οι ιδιοκτήτες τους επανειλημμένως έχουν ζητήσει την απομάκρυνσή τους. Όπως τονίζουν σε κατ΄ ιδίαν συζητήσεις τους ανώτεροι αξιωματικοί, ελπίζουν πως οι επιχειρήσεις αυτές θα αποκαλύψουν μέρος του οπλοστασίου των αντιεξουσιαστών, ενώ θα δώσουν και ένα ηχηρό μήνυμα για τις «σκληρές» προθέσεις της ΕΛ.ΑΣ. έναντι των κουκουλοφόρων

Βίντεο - σοκ για τους "οικολόγους" πράσινους που τους προωθούν τα ΜΜΕ

2009-06-03T05:40:00.000-07:00

ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΘΝΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

ΤΑ ΜΜΕ ΑΠΟΣΙΩΠΟΥΝ ΤΗΝ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟ ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΑΝΩΝ

Βίντεο - σοκ για τους "οικολόγους" πράσινους που τους προωθούν τα ΜΜΕ

28.5.2009

Θεσσαλονίκη, 13 Νοεμβρίου 2006. Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Θεσσαλονίκης. Παρουσίαση του «Μακεδονικού Αναγνωστικού», ενός βιβλίου που αξιοποιείται έντονα από τη σκοπιανή προπαγάνδα για την απόδειξη ενός παιδικού παραμυθιού που γίνεται πιστευτό από όλους όσοι αγνοούν την Ιστορία. Δηλαδή, για την ύπαρξη «μακεδονικού» έθνους διάφορου από το ελληνικό. Εννοείται ότι δεν πρόκειται για ελληνικό αναγνωστικό, αλλά για εγχειρίδιο γραμμένο στο ιδίωμα των Σκοπίων. Δίπλα στο πάνελ ένα πανό όπου δέσποζε το πρόσωπο του Γκότσε Ντέλτσεφ, του εθνικού ήρωα της FYROM. Ανάμεσα στους παρουσιαστές του βιβλίου ο εκπρόσωπος του κόμματος Ουράνιο Τόξο κ. Βοσκόπουλος που αυτοπροσδιορίστηκε ως «εθνικά Μακεδόνας για πολιτικούς λόγους», ο κ. Ονσούνογλου που συστήθηκε ως «Οθωμανός», ο κ. Τριαρίδης που είπε ότι είναι «ελληνόγλωσσος Σαλονικιός» και... ο κ. Μιχάλης Τρεμόπουλος! Ο εσχάτως διάσημος επικεφαλής των Οικολόγων Πράσινων.

Η τηλεοπτική σιωπή

Σε αυτή την εκδήλωση, που πολύ δύσκολα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως φιλελληνική, ο κ. Τρεμόπουλος μίλησε πολύ ανοιχτά για τα εθνικά μας θέματα, την έννοια της πατρίδας, τη Μακεδονία, τα Σκόπια, τις μειονότητες και τα ζητήματα του αυτοπροσδιορισμού των ατόμων και των συλλογικοτήτων. Αυτά αποφεύγει να τα επαναλάβει, αν και έχει δεχτεί επανειλημμένως προκλήσεις και προσκλήσεις στα τηλεοπτικά πάνελ από συνομιλητές, κυρίως του ΛΑΟΣ. Οι λόγοι είναι προφανείς. Οι επί του Μακεδονικού απόψεις του είναι μάλλον αντιδημοφιλείς, ενώ ο γενικός και αόριστος όρος «οικολογία» είναι συμπαθέστατος και συνιστά δημοσκοπικό... πασπαρτού. Ομως, στα πλαίσια ενός ειλικρινούς πολιτικού διαλόγου που οφείλουν να κάνουν τα κόμματα κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, ο κ. Τρεμόπουλος οφείλει στο κοινό, αλλά και στον εαυτό του, ξεκάθαρες εξηγήσεις, χωρίς υπεκφυγές και μισόλογα. Όπως ακριβώς στάθηκε εκείνη τη δύσκολη μέρα όπου παρουσιάζοντας το «Μακεδονικό Αναγνωστικό» δέχτηκε τις ερωτήσεις αντιφρονούντων εθνικιστών, απλών Θεσσαλονικιών νέων, ηλικιωμένων και δημόσιων προσώπων, χωρίς να αποφύγει καμία απάντηση. Περιήλθε, λοιπόν, με κάπως «κινηματογραφικό» τρόπο στην κατοχή μας το βίντεο με την παρουσίαση του βιβλίου και παραθέτουμε κάποια σημαντικά σημεία από τις παρεμβάσεις του κ. Τρεμόπουλου προς κρίση του κοινού.

«Η Θεσσαλονίκη δεν ήταν ελληνική»

Στην εκκίνηση της δικής του εισήγησης ο κ. Τρεμόπουλος όρισε την πατρίδα με έναν τρόπο που ενδέχεται να ξενίσει την πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Πατρίδα μας δεν είναι η Ελλάδα, αλλά η παιδική μας ηλικία: «Ευχαριστώ για την πρόσκληση τους διοργανωτές αυτής της συνέντευξης Τύπου, η οποία έχει στόχο να παρουσιάσει αυτό το βιβλίο. Ηδη έχει παρουσιαστεί και στην Αθήνα και προκάλεσε αντίστοιχο ενδιαφέρον από κάποιους πολιτικά περιθωριακούς κύκλους, οι οποίοι νομίζουν ότι είναι στην αιχμή του δόρατος ενός κλίματος που έχει μάθει να πουλάει και να ζει από τον πατριωτισμό. Η ιστορία του θεσμού του έθνους-κράτους έχει δύο, δυόμισι αιώνες βάθος. Βέβαια, άλλα είναι τα σύνολα εκείνα πάνω στα οποία ένας άνθρωπος αποκτούσε και αποκτά ταυτότητα. Βέβαια, για να χαραχθούν κάποιες γραμμές συνόρων έχουν χυθεί ποτάμια αίματος. Αυτό που μένει είναι η πραγματικά σοφή προσέγγιση, επιστημονική μεν, αλλά πολύ απλή, ότι πατρίδα είναι η παιδική μας ηλικία. Εκεί ξαναρχόμαστε και τελικά αυτό είναι που αγαπάμε και αυτό εμείς τουλάχιστον είμαστε διαθέσιμοι να υπερασπίσουμε».

Στη συνέχεια, η τοποθέτησή του θα μπορούσε να απογοητεύσει όλους τους Έλληνες που έχουν εδραία πεποίθηση ότι η συμπρωτεύουσα είναι αναπόσπαστο κομμάτι του έθνους μας. Ο αρχηγός του κόμματος Οικολόγοι Πράσινοι... έγραψε ιστορία αναφέροντας ότι η Θεσσαλονίκη το 1912 δεν ήταν ελληνική και ούτε λίγο, ούτε πολύ, οι ελληνικές αρχές, έπειτα από την απελευθέρωση «συμπεριφέρθηκαν μετά το 1912 σαν ξένοι μέσα στη νύχτα που ήρθαν και έσκισαν σελίδες από το βιβλίο της Ιστορίας της πόλης». Παραθέτουμε την ακριβή απομαγνητοφώνηση των λόγων του: «Για μας, το να ασχολείται κανείς με την τοπική Ιστορία δεν είναι μόνο ένα χρέος στο να αποκαθιστά κάποια κομμάτια της Ιστορίας, είτε της πόλης της Θεσσαλονίκης είτε της χώρας. Ακριβώς επειδή κάποιοι συμπεριφέρθηκαν μετά το 1912 σαν ξένοι μέσα στη νύχτα που ήρθαν και έσκισαν σελίδες από το βιβλίο της Ιστορίας της πόλης.

»Βέβαια, η Θεσσαλονίκη, το 1912, όταν μπήκε ο Ελληνικός Στρατός δεν ήταν ελληνική. Έγινε ελληνική και έπρεπε να γίνει με μια διαδικασία, η οποία ανέδειξε και εξέθρεψε ένα στρώμα που έχει μάθει να κάνει τον πατριωτισμό επάγγελμα και ταυτόχρονα να δημιουργεί εκείνες τις ιδεολογίες αλλά και τις συγκεκριμένες πρακτικές και μάλιστα πολιτικές συμπεριφορές, για τις οποίες αυτή η πόλη, με ειλικρίνεια, θα έπρεπε να ντρέπεται τουλάχιστον για ένα κομμάτι αυτής της Ιστορίας. Γιατί είχαμε και εδώ, στη διάρκεια του μεσοπολέμου, ανάπτυξη εκείνων των κινημάτων που πάτησαν και στην αντίστοιχη ανάπτυξη κινημάτων, του φασισμού, του ναζισμού. Εδώ ήταν το φυτώριο όπου αναπτύχθηκε πανελλαδικά η γνωστή, σε αυτούς που τουλάχιστον ασχολούνται με την πολιτική Ιστορία, "Εθνική Ενωση Ελλάς" που κατάφερε να έχει μέχρι και 27 παραρτήματα σε ολόκληρη τη χώρα».

«Κρητικοί χωροφύλακες καταπίεζαν Οθωμανούς»
Κατά τη διάρκεια της παρουσίασης σημειώθηκε ένταση μεταξύ του πάνελ και του κοινού. Αποχωρώντας, ένας από τους διαφωνούντες με τις θέσεις των εισηγητών του «Μακεδονικού Αναγνωστικο

ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΚΑΙ ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ

ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΘΝΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

ΤΑ ΜΜΕ ΑΠΟΣΙΩΠΟΥΝ ΤΗΝ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟ ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΑΝΩΝ

Βίντεο - σοκ για τους "οικολόγους" πράσινους που τους προωθούν τα ΜΜΕ

28.5.2009

Θεσσαλονίκη, 13 Νοεμβρίου 2006. Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Θεσσαλονίκης. Παρουσίαση του «Μακεδονικού Αναγνωστικού», ενός βιβλίου που αξιοποιείται έντονα από τη σκοπιανή προπαγάνδα για την απόδειξη ενός παιδικού παραμυθιού που γίνεται πιστευτό από όλους όσοι αγνοούν την Ιστορία. Δηλαδή, για την ύπαρξη «μακεδονικού» έθνους διάφορου από το ελληνικό. Εννοείται ότι δεν πρόκειται για ελληνικό αναγνωστικό, αλλά για εγχειρίδιο γραμμένο στο ιδίωμα των Σκοπίων. Δίπλα στο πάνελ ένα πανό όπου δέσποζε το πρόσωπο του Γκότσε Ντέλτσεφ, του εθνικού ήρωα της FYROM. Ανάμεσα στους παρουσιαστές του βιβλίου ο εκπρόσωπος του κόμματος Ουράνιο Τόξο κ. Βοσκόπουλος που αυτοπροσδιορίστηκε ως «εθνικά Μακεδόνας για πολιτικούς λόγους», ο κ. Ονσούνογλου που συστήθηκε ως «Οθωμανός», ο κ. Τριαρίδης που είπε ότι είναι «ελληνόγλωσσος Σαλονικιός» και... ο κ. Μιχάλης Τρεμόπουλος! Ο εσχάτως διάσημος επικεφαλής των Οικολόγων Πράσινων.

Η τηλεοπτική σιωπή

Σε αυτή την εκδήλωση, που πολύ δύσκολα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως φιλελληνική, ο κ. Τρεμόπουλος μίλησε πολύ ανοιχτά για τα εθνικά μας θέματα, την έννοια της πατρίδας, τη Μακεδονία, τα Σκόπια, τις μειονότητες και τα ζητήματα του αυτοπροσδιορισμού των ατόμων και των συλλογικοτήτων. Αυτά αποφεύγει να τα επαναλάβει, αν και έχει δεχτεί επανειλημμένως προκλήσεις και προσκλήσεις στα τηλεοπτικά πάνελ από συνομιλητές, κυρίως του ΛΑΟΣ. Οι λόγοι είναι προφανείς. Οι επί του Μακεδονικού απόψεις του είναι μάλλον αντιδημοφιλείς, ενώ ο γενικός και αόριστος όρος «οικολογία» είναι συμπαθέστατος και συνιστά δημοσκοπικό... πασπαρτού. Ομως, στα πλαίσια ενός ειλικρινούς πολιτικού διαλόγου που οφείλουν να κάνουν τα κόμματα κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, ο κ. Τρεμόπουλος οφείλει στο κοινό, αλλά και στον εαυτό του, ξεκάθαρες εξηγήσεις, χωρίς υπεκφυγές και μισόλογα. Όπως ακριβώς στάθηκε εκείνη τη δύσκολη μέρα όπου παρουσιάζοντας το «Μακεδονικό Αναγνωστικό» δέχτηκε τις ερωτήσεις αντιφρονούντων εθνικιστών, απλών Θεσσαλονικιών νέων, ηλικιωμένων και δημόσιων προσώπων, χωρίς να αποφύγει καμία απάντηση. Περιήλθε, λοιπόν, με κάπως «κινηματογραφικό» τρόπο στην κατοχή μας το βίντεο με την παρουσίαση του βιβλίου και παραθέτουμε κάποια σημαντικά σημεία από τις παρεμβάσεις του κ. Τρεμόπουλου προς κρίση του κοινού.

«Η Θεσσαλονίκη δεν ήταν ελληνική»

Στην εκκίνηση της δικής του εισήγησης ο κ. Τρεμόπουλος όρισε την πατρίδα με έναν τρόπο που ενδέχεται να ξενίσει την πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Πατρίδα μας δεν είναι η Ελλάδα, αλλά η παιδική μας ηλικία: «Ευχαριστώ για την πρόσκληση τους διοργανωτές αυτής της συνέντευξης Τύπου, η οποία έχει στόχο να παρουσιάσει αυτό το βιβλίο. Ηδη έχει παρουσιαστεί και στην Αθήνα και προκάλεσε αντίστοιχο ενδιαφέρον από κάποιους πολιτικά περιθωριακούς κύκλους, οι οποίοι νομίζουν ότι είναι στην αιχμή του δόρατος ενός κλίματος που έχει μάθει να πουλάει και να ζει από τον πατριωτισμό. Η ιστορία του θεσμού του έθνους-κράτους έχει δύο, δυόμισι αιώνες βάθος. Βέβαια, άλλα είναι τα σύνολα εκείνα πάνω στα οποία ένας άνθρωπος αποκτούσε και αποκτά ταυτότητα. Βέβαια, για να χαραχθούν κάποιες γραμμές συνόρων έχουν χυθεί ποτάμια αίματος. Αυτό που μένει είναι η πραγματικά σοφή προσέγγιση, επιστημονική μεν, αλλά πολύ απλή, ότι πατρίδα είναι η παιδική μας ηλικία. Εκεί ξαναρχόμαστε και τελικά αυτό είναι που αγαπάμε και αυτό εμείς τουλάχιστον είμαστε διαθέσιμοι να υπερασπίσουμε».

Στη συνέχεια, η τοποθέτησή του θα μπορούσε να απογοητεύσει όλους τους Έλληνες που έχουν εδραία πεποίθηση ότι η συμπρωτεύουσα είναι αναπόσπαστο κομμάτι του έθνους μας. Ο αρχηγός του κόμματος Οικολόγοι Πράσινοι... έγραψε ιστορία αναφέροντας ότι η Θεσσαλονίκη το 1912 δεν ήταν ελληνική και ούτε λίγο, ούτε πολύ, οι ελληνικές αρχές, έπειτα από την απελευθέρωση «συμπεριφέρθηκαν μετά το 1912 σαν ξένοι μέσα στη νύχτα που ήρθαν και έσκισαν σελίδες από το βιβλίο της Ιστορίας της πόλης». Παραθέτουμε την ακριβή απομαγνητοφώνηση των λόγων του: «Για μας, το να ασχολείται κανείς με την τοπική Ιστορία δεν είναι μόνο ένα χρέος στο να αποκαθιστά κάποια κομμάτια της Ιστορίας, είτε της πόλης της Θεσσαλονίκης είτε της χώρας. Ακριβώς επειδή κάποιοι συμπεριφέρθηκαν μετά το 1912 σαν ξένοι μέσα στη νύχτα που ήρθαν και έσκισαν σελίδες από το βιβλίο της Ιστορίας της πόλης.

»Βέβαια, η Θεσσαλονίκη, το 1912, όταν μπήκε ο Ελληνικός Στρατός δεν ήταν ελληνική. Έγινε ελληνική και έπρεπε να γίνει με μια διαδικασία, η οποία ανέδειξε και εξέθρεψε ένα στρώμα που έχει μάθει να κάνει τον πατριωτισμό επάγγελμα και ταυτόχρονα να δημιουργεί εκείνες τις ιδεολογίες αλλά και τις συγκεκριμένες πρακτικές και μάλιστα πολιτικές συμπεριφορές, για τις οποίες αυτή η πόλη, με ειλικρίνεια, θα έπρεπε να ντρέπεται τουλάχιστον για ένα κομμάτι αυτής της Ιστορίας. Γιατί είχαμε και εδώ, στη διάρκεια του μεσοπολέμου, ανάπτυξη εκείνων των κινημάτων που πάτησαν και στην αντίστοιχη ανάπτυξη κινημάτων, του φασισμού, του ναζισμού. Εδώ ήταν το φυτώριο όπου αναπτύχθηκε πανελλαδικά η γνωστή, σε αυτούς που τουλάχιστον ασχολούνται με την πολιτική Ιστορία, "Εθνική Ενωση Ελλάς" που κατάφερε να έχει μέχρι και 27 παραρτήματα σε ολόκληρη τη χώρα».

«Κρητικοί χωροφύλακες καταπίεζαν Οθωμανούς»
Κατά τη διάρκεια της παρουσίασης σημειώθηκε ένταση μεταξύ του πάνελ και του κοινού. Αποχωρώντας, ένας από τους διαφωνούντες με τις θέσεις των εισηγητών του «Μακεδονικού Αναγνωστικού» είπε στον κ. Τρεμόπουλο: «Το όνομά σας είναι Τρεμόπουλος. Τρέμετε!» Η απάντηση του κ. Τρεμόπουλου σίγουρα θα φανεί εξαιρετικά προσβλητική σε εκατομμύρια συμπολίτες μας: «Τρέμουν οι εχθροί μου. Και αν θέλετε να ξέρετε, τις καταλήξεις αυτές σε -όπουλος στη δυτική Μακεδονία τις δώσανε Πελοποννήσιοι γραφιάδες. Γιατί αυτός ο τόπος, είτε κατοικούνταν από Ελληνες είτε από Εβραίους, Οθωμανούς, οτιδήποτε, υπέφερε από τους Πελοποννήσιους γραφιάδες και από τους Κρητικούς χωροφύλακες. Αυτή η πραγματικότητα δεν μπορεί να σβηστεί μονοκοντυλιά».

Σε αυτή τη δευτερολογία του, ο διασημότερος οικολόγος στη χώρα είπε ξεκάθαρα κάτι που μάλλον αποφεύγει να διατυπώσει ανοιχτά στις τηλεοπτικές συνεντεύξεις του. Υποστηρίζει απόλυτα το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού. Αν τον ερμηνεύουμε σωστά, τότε κάλλιστα μπορούμε να υποθέσουμε ότι οι Σκοπιανοί μπορούν να αυτοαποκαλούνται Μακεδόνες. Τρεμόπουλος Έφη: «Αυτοί που υποδέχτηκαν τους πρόσφυγες του 1923, αυτοί οι οποίοι καλοβλέπουν όλους τους ανθρώπους, οι οποίοι μιλούν στο όνομα της συνύπαρξης, στο όνομα της ελεύθερης έκφρασης, της δημοκρατίας, της ανοχής, της ανεκτικότητας, είναι αυτοί που υπερασπίζονται εκδηλώσεις σαν τη σημερινή.

»Όποιος εδώ βρίσκει φιλόξενο έδαφος για να αναπτύξει τις όποιες απόψεις του, να παραμυθιαστεί για άλλη μία φορά, να αποδείξει στον εαυτό του και τους γύρω του πόσο πολύ πατριώτης και ήρωας είναι, θα έπρεπε να μας λέει και "ευχαριστώ". Ακριβώς επειδή δόθηκε η δυνατότητα στο φιλόξενο τούτο χώρο να ανθίσει η άλλη άποψη της άλλης Θεσσαλονίκης. Δεν φοβόμαστε να συγκρουστούμε με τις πλειοψηφίες, κύριέ μου, και δεν είμαστε εμείς αυτοί που δεν είναι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ούτε έχετε μπροστά σας εκπροσώπους κάποιας άλλης χώρας.
Έχετε ανθρώπους που υπερασπίζονται το δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό. Το δικαίωμα στην ανοχή, τη διαφορά. Αυτά είναι άγνωστες λέξεις για ένα μεγάλο κομμάτι της Θεσσαλονίκης. Ένα μεγάλο κομμάτι που έχει κάνει τον πατριωτισμό επάγγελμα και ακριβώς η ιδεολογία αυτή είναι που επαναλαμβάνεται και κυριαρχεί πολλές φορές και διαμορφώνει και διαστρεβλώνει νεότερες συνειδήσεις.

»Η αγάπη για την πατρίδα σου, για μένα, αν θέλετε, είναι αγάπη για την πόλη αυτή. Γνωρίζω την Ιστορία και ταυτίζομαι με αυτήν και την υπερασπίζομαι από κάθε εχθρό, όχι τη στιγμή της σύγκρουσης σε κάποια σύνορα, αλλά εδώ και τώρα, από αυτούς που την υποβαθμίζουν, είτε όσον αφορά την ποιότητα ζωής είτε όσον αφορά την ποιότητα των σχέσεων ή την ποιότητα της δημοκρατίας. Επί τόσα χρόνια, μονοπωλείτε με κυρίαρχο λόγο, διαμορφώνετε συνειδήσεις, παραμυθιάζεστε και παραμυθιάζετε τις νέες γενιές και δεν δέχεστε έστω και αυτή τη στιγμή να ακουστεί με τον πιο σεμνό τρόπο που έχω δει σε αυτή την πόλη να κατατίθεται μια άλλη άποψη. Αυτό ήρθα εδώ να υπερασπίσω».

Μεταπτυχιακό στα Σκόπια

Ενδέχεται κάποιος αναγνώστης να απορήσει με τη στάση του κ. Τρεμόπουλου απέναντι στο ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων. Αν βρισκόταν στην παρουσίαση του «Μακεδονικού Αναγνωστικού», δεν θα χρειαζόταν να απορήσει. Ο κ. Τρεμόπουλος αποκάλυψε τι τον συνέδεσε με το γειτονικό κρατίδιο: «Βρέθηκα στα Σκόπια πολύ νωρίς, επειδή αυτό επέβαλε και το μεταπτυχιακό μου, γύρω στο 1991. Ο Θανάσης Παρίσης ήταν πολύτιμος συνεργάτης. Ένα από τα πρώτα ερωτήματα που έθεσα όταν βρέθηκα πρώτη φορά στα Σκόπια ήταν "Και εγώ είμαι Μακεδόνας. Και εσύ δεν πρέπει να βρεις έναν προσδιορισμό ώστε να μην υπάρχει σύγχυση;" Η απάντηση που πήρα ήταν η εξής: "Εσύ έχεις μια ταυτότητα. Είσαι Έλληνας και δευτερευόντως Μακεδόνας. Όταν εγώ δεν θέλω να είμαι ούτε Έλληνας, ούτε Αλβανός, ούτε Σέρβος, ούτε Βούλγαρος, τότε τι είμαι;" Έχει λοιπόν υποχρέωση να σεβαστεί κάποιος αυτό το ερώτημα και να δώσει εκείνες τις απαντήσεις που είναι αντίστοιχες με το πνεύμα της ανοχής στη διαφορά που θα υπερασπιζόμαστε σε κάθε ευκαιρία». Σε αυτό το κλίμα και με τέτοιου είδους εισηγήσεις εξελίχθηκε η εκδήλωση για την παρουσίαση του «Μακεδονικού Αναγνωστικού». Με πολλή ένταση, πολύ λόγο για την καταπίεση των «εθνικά Μακεδόνων» από το επίσημο ελληνικό κράτος, με πολλές αναφορές στο δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού, αλλά ταυτόχρονα και με διάθεση να διαφοροποιηθούν οι ομιλητές από το γενικό περί πατριωτισμού αίσθημα του ελληνικού λαού.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΙΑΚΟΣ
ΔΕΙΤΕ ΤΟ VIDEO ΧΑΜΗΛΑ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ

http://www.espressonews.gr/default.asp?pid=79&la=2&catid=1&artid=1003659

Έχετε ανθρώπους που υπερασπίζονται το δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό. Το δικαίωμα στην ανοχή, τη διαφορά. Αυτά είναι άγνωστες λέξεις για ένα μεγάλο κομμάτι της Θεσσαλονίκης. Ένα μεγάλο κομμάτι που έχει κάνει τον πατριωτισμό επάγγελμα και ακριβώς η ιδεολογία αυτή είναι που επαναλαμβάνεται και κυριαρχεί πολλές φορές και διαμορφώνει και διαστρεβλώνει νεότερες συνειδήσεις.

»Η αγάπη για την πατρίδα σου, για μένα, αν θέλετε, είναι αγάπη για την πόλη αυτή. Γνωρίζω την Ιστορία και ταυτίζομαι με αυτήν και την υπερασπίζομαι από κάθε εχθρό, όχι τη στιγμή της σύγκρουσης σε κάποια σύνορα, αλλά εδώ και τώρα, από αυτούς που την υποβαθμίζουν, είτε όσον αφορά την ποιότητα ζωής είτε όσον αφορά την ποιότητα των σχέσεων ή την ποιότητα της δημοκρατίας. Επί τόσα χρόνια, μονοπωλείτε με κυρίαρχο λόγο, διαμορφώνετε συνειδήσεις, παραμυθιάζεστε και παραμυθιάζετε τις νέες γενιές και δεν δέχεστε έστω και αυτή τη στιγμή να ακουστεί με τον πιο σεμνό τρόπο που έχω δει σε αυτή την πόλη να κατατίθεται μια άλλη άποψη. Αυτό ήρθα εδώ να υπερασπίσω».

Μεταπτυχιακό στα Σκόπια

Ενδέχεται κάποιος αναγνώστης να απορήσει με τη στάση του κ. Τρεμόπουλου απέναντι στο ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων. Αν βρισκόταν στην παρουσίαση του «Μακεδονικού Αναγνωστικού», δεν θα χρειαζόταν να απορήσει. Ο κ. Τρεμόπουλος αποκάλυψε τι τον συνέδεσε με το γειτονικό κρατίδιο: «Βρέθηκα στα Σκόπια πολύ νωρίς, επειδή αυτό επέβαλε και το μεταπτυχιακό μου, γύρω στο 1991. Ο Θανάσης Παρίσης ήταν πολύτιμος συνεργάτης. Ένα από τα πρώτα ερωτήματα που έθεσα όταν βρέθηκα πρώτη φορά στα Σκόπια ήταν "Και εγώ είμαι Μακεδόνας. Και εσύ δεν πρέπει να βρεις έναν προσδιορισμό ώστε να μην υπάρχει σύγχυση;" Η απάντηση που πήρα ήταν η εξής: "Εσύ έχεις μια ταυτότητα. Είσαι Έλληνας και δευτερευόντως Μακεδόνας. Όταν εγώ δεν θέλω να είμαι ούτε Έλληνας, ούτε Αλβανός, ούτε Σέρβος, ούτε Βούλγαρος, τότε τι είμαι;" Έχει λοιπόν υποχρέωση να σεβαστεί κάποιος αυτό το ερώτημα και να δώσει εκείνες τις απαντήσεις που είναι αντίστοιχες με το πνεύμα της ανοχής στη διαφορά που θα υπερασπιζόμαστε σε κάθε ευκαιρία». Σε αυτό το κλίμα και με τέτοιου είδους εισηγήσεις εξελίχθηκε η εκδήλωση για την παρουσίαση του «Μακεδονικού Αναγνωστικού». Με πολλή ένταση, πολύ λόγο για την καταπίεση των «εθνικά Μακεδόνων» από το επίσημο ελληνικό κράτος, με πολλές αναφορές στο δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού, αλλά ταυτόχρονα και με διάθεση να διαφοροποιηθούν οι ομιλητές από το γενικό περί πατριωτισμού αίσθημα του ελληνικού λαού.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΙΑΚΟΣ
ΔΕΙΤΕ ΤΟ VIDEO ΧΑΜΗΛΑ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ

http://www.espressonews.gr/default.asp?pid=79&la=2&catid=1&artid=1003659

Προκήρυξη. Ένα έντιμο κείμενο

2009-06-03T05:29:00.000-07:00

Προκήρυξη. Ένα έντιμο κείμενο
13 Μαρτίου 2009, 02:20

Μάκης Τριανταφυλλόπουλος

Η επωδός των παρεπιδημούντων σε τηλεοπτικά τραπέζια είναι γνωστή. Εάν ο επαναστατικός αγώνας δεν είχε ματώσει, ο διάλογος θα ήταν διαφορετικός.

Το αυτονόητο για κάθε επαναστάτη, ότι αντάρτικο χωρίς θύματα δεν υπάρχει, αντιμετωπίζεται από θεωρητικούς, αναλυτές και δημοσιογράφους με το λογικό επιχείρημα ότι βασική προϋπόθεση του όποιου δίαυλου επικοινωνίας είναι ο σεβασμός και η προστασία της ανθρώπινης ζωής.

Όσο αυτονόητο είναι κάτι τέτοιο για την μία πλευρά, άλλο τόσο ακατανόητο παραμένει για τα μέλη των ομάδων ένοπλης βίας, με αποτέλεσμα η διαμετρικά αντίθετη άποψή τους να γίνεται αντικείμενο πολλαπλών, ενίοτε δε και παρεξηγήσιμων, ερμηνειών.

Ωστόσο, εάν κάποιος αποφάσιζε να διαβάσει με προσοχή την προκήρυξη του ’’ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ’’, θα διαπίστωνε ότι έχει στα χέρια του την σοβαρότερη και πιο έντιμη οικονομική ανάλυση των τελευταίων ετών. Τόσο σοβαρή, που φοβάμαι ότι η άγνοια ενός μεγάλου τμήματος του δημοσιογραφικού κόσμου και η υποτέλεια ενός άλλου, εγκλωβισμένου στην χειραγώγηση του αστικού καθωσπρεπισμού, δεν θα επιτρέψουν την σοβαρή ανάγνωση και ανάλυση.

Για να ερεθίσω ορισμένους να την μελετήσουν, τονίζω ότι η προκήρυξη αυτή, μέσα από την ιστορική αναδρομή των αλλεπάλληλων εκρήξεων του οικονομικού συγκεντρωτισμού, καταγράφει την παγκόσμια πραγματικότητα από το ’29 μέχρι τις μέρες μας, δίνοντας απαντήσεις στα ερωτήματα και τις απορίες του πολίτη της καθημερινότητας για την σημερινή οικονομική κρίση.

Οδηγός ακόμα και για απελπισμένους γιάπηδες χρηματιστηρίων, οι οποίοι πολλά θα μάθαιναν μελετώντας την, αποφεύγοντας ίσως να μείνουν άνεργοι στην… επόμενη κρίση.

Ο συντάκτης της προκήρυξης, με τρόπο εντυπωσιακό και πολιτικά ώριμο, κάνει μία απίστευτα λεπτομερή ανάλυση όλων των μεταλλάξεων του παγκόσμιου καπιταλισμού των τελευταίων ογδόντα ετών.

Πέραν της καταγγελίας για ολιγωρία των υπευθύνων δύο εφημερίδων (Νέα και Ελευθεροτυπία) να ενημερώσουν τις αρχές μετά από προειδοποιητικά τηλεφωνήματα, δίνει έμφαση στα μέτρα, που η ίδια η οργάνωση λαμβάνει για την ασφάλεια των πολιτών κατά την διάρκεια επιχειρήσεων.

Κατά την ανάπτυξη του κεντρικού θέματος της προκήρυξης, εντυπωσιακές είναι οι αναφορές στην παρούσα οικονομική κρίση, που εμφανίζεται, όπως και όλες οι προηγούμενες, περίπου ως… φυσικό φαινόμενο.

Από τον κρατικό παρεμβατισμό μέχρι το μεγάλο κόλπο της ελεύθερης διακίνησης του κεφαλαίου, την πλημμυρίδα των πετροδολαρίων μετά την πετρελαϊκή κρίση του ’73, την παρουσία των ευρωδολαρίων και αμέσως μετά την έκρηξη του δανεισμού, το οδοιπορικό περνάει σταδιακά στην σύγχρονη οικονομική κρίση, όπου ο συγγραφέας ξεδιπλώνει το ταλέντο του γύρω από τα οικονομικά μεγέθη.

Είναι, επιμένω, η σημαντικότερη οικονομική ανάλυση που έχει γίνει ποτέ, από άτομο αριστερής ιδεολογίας τα τελευταία χρόνια, ανώτερου επιπέδου εκείνων της 17 Νοέμβρη.

Εντυπωσιακή είναι και η επίθεση στο σύνολο των κοινοβουλευτικών κομμάτων, συμπεριλαμβανομένων και των δύο αριστερών ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ, για το ρόλο τους στο τέλος της ταξικής ειρήνης και τον εναρμονισμό των συνδικάτων με τον ρεφορμιστικό χαρακτήρα των κομμάτων αυτών.

Τέλος, ενδιαφέρουσα είναι και ή ανάλυση του ρόλου του Δ.Ν.Τ. και της παγκόσμιας τράπεζας στην ομηρία των κυβερνήσεων και των οικονομιών των "υποσαχάριων" κρατών της Αφρικής και των κρατών της Λατινικής Αμερικής, των οποίων τα δημόσια χρέη χρησιμοποιήθηκαν ως Δούρειος Ίππος για την προσαρμογή και υποταγή τους στους όρους της νεοφιλελεύθερης λαίλαπας.

Από τον κυνισμό του ηγέτη της Citibank, Γουώλτερ Ρίστον, που είχε την ακραία άποψη να τιμωρηθούν οι φτωχοί του κόσμου επειδή δεν μπορούσαν να αποπληρώσουν το χρέος τους, μέχρι την τραπεζική κρίση του ’82 και την διάχυση του πιστωτικού κινδύνου σε κρατικά ομόλογα κατά την μέθοδο Μπρέϊντ, και από την γέννηση των νέων χρηματοοικονομικών εργαλείων των παραγώγων ή τις επενδύσεις ρίσκου, τις περιγραφόμενες και ως "επιπέδου τζόγου καζινό", μέχρι το έσχατο κόλπο του δανεισμού των νοικοκυριών για να απομυζήσουν και τα τελευταία αποθέματα της οικογενειακής οικονομίας, η προκήρυξη παραμένει ενδιαφέρουσα.

Ας προσέξουν οι σύγχρονοι κήρυκες του πολιτικού καθωσπρεπισμού την αναφορά του συντάκτη στην διάβρωση των σχέσεων ανθρωπισμού και αλληλεγγύης μέσα από τις προαναφερθείσες διαδικασίες. Λέξεις και νοήματα που έχουν εξαφανιστεί από το σύγχρονο πολιτικό λεξιλόγιο, για να αντιληφθούν την απήχηση που μπορεί να έχει ένα τέτοιο κείμενο στους ταλαιπωρημένους πολίτες της σύγχρονης ελληνικής καθημερινότητας...

Ίσως, έτσι, γίνουν αιτία να μη χυθεί άλλο αίμα...

(πρώτη καταχώρηση 12 Μαρτίου 2009, 13:51)

Τι θα πει “πολιτισμός” του Σπύρου Κομίνη

2009-06-03T05:22:00.000-07:00

Τι θα πει “πολιτισμός” του Σπύρου Κομίνη
Η γνώμη ενός Γερμανού κι ενός Αμερικανού ιστορικού
Werner Jaeger (30 Ιουλίου 1888 - 9 Οκτωβρίου 1961) στο πολύτομο έργο του "Παιδεία: Τα ιδεώδη του Ελληνικού Πολιτισμού".
"Έχουμε συνηθίσει να χρησιμοποιούμε τη λέξη "πολιτισμός", όχι για να περιγράψουμε ένα ιδανικό το οποίο ανήκει μόνο στον ελληνοκεντρικό κόσμο, αλλά με μια έννοια πολύ περισσότερο τετριμμένη και γενική, για να δηλώσουμε κάτι αυθύπαρκτο σε κάθε έθνος του κόσμου, ακόμα και στα πιο πρωτόγονα. Χρησιμοποιούμε τη λέξη "πολιτισμός" για ολόκληρο το σύμπλεγμα του τρόπου ζωής και έκφρασης που χαρακτηρίζει κάθε έθνος. Έτσι η λέξη "πολιτισμός" έχει καταντήσει να έχει την έννοια μιας απλής ανθρωπολογικής εικόνας και όχι μιας ιδέας που έχει αξία, που αποτελεί ένα ιδανικό, το οποίο πρέπει συνειδητά να κατακτήσουμε.

Με αυτή την αόριστη και αναλογική έννοια (που δίνουμε σήμερα στον πολιτισμό) επιτρέπεται να μιλάμε για κινέζικο, ινδικό, εβραϊκό και αιγυπτιακό πολιτισμό, παρ' όλο που κανένα από αυτά τα έθνη δεν είχε μια λέξη, ή ένα ιδανικό, το οποίο να αντιστοιχεί σε έναν αληθινό πολιτισμό. Φυσικά κάθε οργανωμένο έθνος έχει ένα εκπαιδευτικό σύστημα. Αλλά ο Νόμος και οι προφήτες του Ισραήλ, το κομφουκιανικό σύστημα των Κινέζων, το Ντάρμα των Ινδών, είναι σε ολόκληρη την διανοητική τους δομή, θεμελιακά και ουσιαστικά διαφορετικά από το ελληνικό ιδανικό του πολιτισμού. Και τελικά, η συνήθεια να μιλάμε για "προελληνικούς πολιτισμούς", δημιουργήθηκε από το θετικιστικό πάθος της ισοπέδωσης των πάντων στους ίδιους όρους: Η οπτική αυτή οδηγεί σε κληρονομικά ευρωπαϊκές περιγραφές μη ευρωπαϊκών πραγμάτων και περιφρονεί το γεγονός ότι η ιστορική μεθοδολογία παραχαράσσεται, σε μια προσπάθεια να προβάλουμε τις δικές μας αντιλήψεις σε έναν κόσμο που είναι ξένος προς αυτές".

Ας δούμε τώρα και τον Αμερικανό ιστορικό Ρόναλντ Στιλ:

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι η αληθινή επαναστατική δύναμη. Πιστεύουμε ότι οι θεσμοί μας πρέπει να στείλουν όλους τους άλλους στον σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας. Ηγούμαστε ενός οικονομικού συστήματος που έχει ενταφιάσει κάθε άλλη μορφή παραγωγής και διανομής, αφήνοντας μεγάλο πλούτο και μερικές φορές μεγάλα ερείπια στο πέρασμά του. Τα πολιτιστικά μηνύματα που μεταδίδουμε μέσω του Χόλιγουντ και των Μακντόναλντς, φτάνουν μέχρι τις άκρες του κόσμου για να κατακτήσουν αλλά και να υπονομεύσουν άλλες κοινωνίες. Αντίθετα από τους περισσότερους παραδοσιακούς κατακτητές, δεν μας ικανοποιεί να καταπιέζουμε απλώς τους άλλους: Επιμένουμε να μας μιμούνται. Φυσικά για το καλό τους. Είμαστε οι πιο επίμονοι προσηλυτιστές του κόσμου: Ο κόσμος πρέπει να είναι δημοκρατικός. Πρέπει να είναι καπιταλιστικός...»

Για να ξέρουμε τι μας γίνεται

2009-06-03T05:20:00.000-07:00

01 Ιουνίου
Για να ξέρουμε τι μας γίνεται

O...κατασκευασμένος ιος των χοίρων που φθάνει πλέον με ελάχιστους θανάτους αλλά πολλά κρούσματα μέσω του τρόμου των ΜΜΕ σε όλα τα σπίτια κάνει αναγκαίο το φάρμακο tamiflu. Και ενώ υπάρχουν και άλλα αντιικα φάρμακα που αντιμετωπίζουν την νόσο μόνο αυτό έχει βγει παγκοσμίως ως το φάρμακο στο οποίο ο ιος είναι ευαίσθητος. Η ROCHE κάνει τρελές πωλήσεις και από πίσω βρίσκεται ο πρώην αντιπρόεδρος των ΗΠΑ. Το «γεράκι του Πενταγώνου», ο υπουργός Αμυνας των ΗΠΑ, Ντόναλντ Ράμσφελντ! Και γιατί; Διότι είναι μεγαλομέτοχος της εταιρίας βιοτεχνολογίας «Gilead Science», η....
οποία έχει τα δικαιώματα του περιζήτητου φαρμάκου tamiflou (ταμιφλού) - παίρνει από την ελβετική «Roche» («Ρος») το 10% των πωλήσεων - του μόνου που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την καταπολέμηση της νόσου στους ανθρώπους.
Το Tamiflu είναι ένα φάρμακο που περιέχει τη δραστική ουσία οσελταμιβίρη.
Κάποτε αυτό πήγε να γίνει με την νόσο των πουλερικών όταν και πάλι αναστατώθηκε όλος ο πλανήτης αλλά το tamiflu δεν έκανε καλή δουλειά. Τώρα όμως ο ιος είναι στα μέτρα του φαρμάκου. Το φάρμακο έγινε για τον ιό ή ο ιός για τον φάρμακο;

Η φιμωμένη είδηση του μήνα

2009-06-03T05:04:00.000-07:00

02 Ιουνίου
Η φιμωμένη είδηση του μήνα
ΑΦΟΥ ΣΙΩΠΗΣΕ Η ΕΛΛΑΔΑ. ΑΣ ΜΙΛΗΣΕΙ ΤΟ BBC.
______________________________________________

Η φιμωμένη είδηση του μήνα, που δεν προβλήθηκε από την ελληνική τηλεόραση!!!

Η δικαστής Γρεβενών κα Μαρία Μαργαρίτη, εκδιώχθηκε κακήν κακώς από το δικαστικό σώμα, όταν έβγαλε στην φόρα παρτίδα κονδυλίων που προορίζονταν ως οικονομική ενίσχυση σε σεισμοπαθείς, τα οποία κατασπαράχθηκαν από κρατικούς και παρακρατικούς φορείς.

Παράλληλα, ξεμπρόστιασε ολόκληρο το δικαστικό σώμα, αποκαλύπτοντας τον ΟΙΚΟ ΑΝΟΧΗΣ ΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΟΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ. Εκατοντάδες ανήλικοι έχουν κακοποιηθεί σεξουαλικά (και πολλές φορές έναντι αμοιβής που απολαμβάνουν δικαστικοί και άλλοι μεσάζοντες) σε μυστικό χώρο, ειδικά διαμορφωμένο εντός των δικαστηρίων!

Η κα Μαρία Μαργαρίτη, προέβη σε απεργία πείνας έξω από το Μέγαρο Μαξίμου, ζητώντας την πλήρη αποκατάστασή της και την ανάδειξη των παραπάνω θεμάτων.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το συγκεκριμένο θέμα μέχρι αυτή την στιγμή ΔΕΝ ΠΡΟΒΛΗΘΗΚΕ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΕΔΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟ ΜΕΣΟ, παρά μόνο από το BBC, ενώ στο YouTube η μαζική διανομή του βίντεο δεν επιτρέπεται (αναγράφεται η ένδειξη 'Embedding disabled by request').

Δυστυχώς η τηλεόραση μόνο ρόλο υπνωτισμού παρέχει στην κοινωνία μας. Το μόνο που δείχνουν και το μόνο που μαθαίνουμε είναι το DVD του Μάκη και ποιος θα γίνει παπάς στη θέση του παπά.

Αν μπορούμε να αντιδράσουμε κάπως με τα εφόδια που διαθέτουμε, είναι να ενημερώσουμε όσους περισσότερους μπορούμε μέσω του Internet. Τέτοια mail πρέπει να γίνονται forward.

Παρακαλώ στείλτε το σε όσους μπορείτε. Αυτή η είδηση ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΘΑΦΤΕΙ επειδή το θέλουν τα συμφέροντα τους.

Δείτε το βίντεο εδώ:
http://www.youtube.com/watch?v=jglCyU8TPJw

Ιδεοδρόμιο: Facebook | Οι Σημειώσεις Σας

2009-05-29T06:22:00.000-07:00

Ιδεοδρόμιο: Facebook Οι Σημειώσεις Σας

2009-03-13T07:52:00.000-07:00

KΩΣΤΑΣ ΤΡΙΠΟΛΙΤΗΣ
Εσύ πατάς στο κόκκινο χαλί των επισήμωνκι εγώ είμαι στο ψάξιμο γυναίκας και ενσήμων.Εσύ αραχτός και ψύχραιμος στη μαύρη λιμουζίνακι εγώ τραβάω σίδερο γυρεύοντας βιτρίνα.Και ονειρεύομαι πισίνες και ονειρεύομαι γκόμενεςκαι ονειρεύομαι φόρμουλες, γκόμενες και ονειρεύομαι Λος Άντζελεςκαι ονειρεύομαι και ξυπνάω και σπάζομαι και τραγουδάω.Εσύ πατάς στο κόκκινο χαλί των επισήμωνκι εγώ είμαι στο ψάξιμο γυναίκας και ενσήμων.Εσύ αραχτός και ψύχραιμος στη μαύρη λιμουζίνακι εγώ τραβάω σίδερο γυρεύοντας βιτρίνα.Εσύ πατάς στο κόκκινο χαλί των επισήμωνκι εγώ είμαι στο ψάξιμο γυναίκας και ενσήμων.Εσύ πατάς στο κόκκινο –χα,χα!- χαλί των επισήμων κι εγώ είμαι στο ψάξιμο γυναίκας και ενσήμων.(Ονειρεύομαι L.A.)

Facebook | Οι Σημειώσεις Σας

2009-03-13T07:49:00.000-07:00

Facebook Οι Σημειώσεις Σας

Νέο άλμπουμ - Windows Live

2008-12-13T09:13:00.000-08:00

Νέο άλμπουμ - Windows Live

Ιδεοδρόμιο!

2008-11-29T12:37:00.000-08:00

Ιδεοδρόμιο!: "Windows Live™
Υπηρεσίες Windows Live
Αρχική σελίδα
Επαφές
Gallery
Hotmail
OneCare
Spaces
Όλες οι υπηρεσίεςΆλλες υπηρεσίες Live
Live Search Λογαριασμός
Σχόλια
Κέντρο βοήθειαςΑρχική σελίδαHotmailSpacesOneCare
Search

MM
Έξοδος
Προβολή του λογαριασμού σας
Σύνδεση άλλων λογαριασμών

Αρχική σελίδα του SpacesΟ χώρος σαςΦίλοιΦωτογραφίεςSkyDriveΣυμβάντα
Ιδεοδρόμιο!Περισσότερα ΦωτογραφίεςΠροφίλΦίλοιΙστολόγιοΒιβλίο ε"

2008-11-29T08:56:00.000-08:00

29 Νοεμβρίου

Λόγω Χριστουγέννων , αντί να σας χαρίσω μια τυποποιημένη κάρτα, έτσι απο συνήθεια,
προτίμησα αυτό το απόσπασμα (απο το Μεγάλο ταξίδι) με πολύ αγάπη!
Είναι απόλυτα αληθινό, κι ίσως να νοιώσετε ένα σφίξιμο στο στομάχι .
Αλλά δεν σας αξίζει τίποτα φτηνό, είσται όλοι σπουδαίοι και σπουδαίες
και είμαι πολύ περίφανη που είσται φίλοι μου!

Τά 0ρφανά στοῦ Μαξίμου!
-Λήδα τήν Πρωτοχρονιά εἴμαστε καλεσμένοι, στό μέγαρο Μαξίμου. Πρέπει νά ἔρθετε καί ἐσεῖς μαζί μέ τά παιδιά.
Τά παιδιά δέν θά ἔρθουν. Δέν κάνει νά ἔρθουν…..
Λυπᾶμαι πού θά ἐπιμείνω. Τά παιδιά θά ἔρθουν. (Εἶπε ἐνοχλημένη.)
Ὅπως θέλετε! Δέν ἔχω τό δικαίωμα νά ἐπιμείνω.
Ἑτοίμαζε τά παιδιά γιά τήν γιορτή, ἤθελε δέν ἤθελε. Δέν τῆς ἔπεφτε λόγος. Ἐκείνη ὅτι εἶχε νά πεῖ τό εἶπε. Ἡ κ. Ντί ἦρθε στήν ὥρα της.
Ὁ Ἄγγελος; Δέν θά ἔρθει μαζί μας;
Ὄχι θά μείνει μέ τήν Παναγιώτα. Δέν θέλω νά ἔρθει.
Δέν καταλαβαίνω τίς ἀντιρήσεις σᾶς εἰλικρινά, ἐξηγῆστε μου.
Φιλανθρωπικά πάρτι, γιά ὀρφανά στοῦ Μαξίμου; Παράλογο ἀκούγεται! Δέν εἶναι γιά τά δικά μας παιδιά. Εἶστε ξένη καί πολύ ἀθώα. Ἐπικίνδυνα ἀθώα. Ὅταν θά γυρίζουμε, θά ἔχετε καταλάβει…..
Ἔφτασαν στό μέγαρο ἀμίλητες. Πολύς καί καλός κόσμος γέμιζε τά σαλόνια.
Κυρίες μέ τουαλέτες. Πολύ χλιδή! Πανάκριβα χαλιά, πίνακες καί θαλαμηπόλοι στολισμένοι νά σέ συνοδεύουν, νά διασχίζεις τίς αἴθουσες. Σέ κάθε αἴθουσα καί ἄλλοι. Στήν αἴθουσα τῆς γιορτῆς, στημένο σκηνικό.
Θά ἔπαιζαν καί θά χόρευαν γιά τά ὀρφανά, τά κορίτσια ἀπό τό Ἀρσάκειο!
Πελώριο μπουφέ, μέ μεταξωτά καλύμματα καί πολυτελῆ σερβίτσια, γεμάτα ἀπό ἐδέσματα. Οἱ ἐπίσημοι βρῆκαν τίς πολυθρόνες τους.
Ἦρθε ἡ Ὑπουργός κοινωνικῶν ὑπηρεσιῶν. Τήν θυμήθηκε καί τήν χαιρέτησε μέ ἁπλότητα. Κάθισε μπροστά τους. Συστήθηκαν, χαιρετήθηκαν, μέ ὅλους.
Περίμεναν τό προεδρικό ζεῦγος. Ἡ κυρία Τσάτσου, ἐμφανίστηκε ντυμένη μέ ρόζ μουσελίνα μαζί μέ τόν πρόεδρο. Ἡ ματιά τῆς Λήδας καρφώθηκε σέ μία παρουσία πού ξεχώριζε. Μία λεπτοκαμωμένη φιγούρα, μία κοπέλα ἁπλή. Δέν εἶχε θέση ἐκείνη. Ἀκουμπισμένη στήν πόρτα παρακολουθοῦσε διακριτικά ἀπό ἀπόσταση. Λές καί ἦταν περαστική καί στάθηκε νά δεῖ. Μόνο ἡ Λήδα καί ἐκείνη δέν φοροῦσαν τουαλέτα. Δέν ἄντεξε καί ρώτησε τήν κυρία Ντί.
«Ποιά εἶναι αὐτή ἡ κοπέλα;»
«Εἶναι ἡ κόρη τοῦ κ. Τσάτσου. Εἶναι ἀπό τίς καλλίτερες χορεύτριες!»
Ἡ ἄνευ οὐσίας φλυαρία μεταξύ τῶν ἐπισήμων, σκεπάστηκε ξαφνικά ἀπό ἕνα παράξενο ἀντιαισθητικό βουητό. Ἐρχόντουσαν κατά ὁμάδες τά παιδιά ἀπό τά ὀρφανοτροφεῖα! Ξυρισμένα κεφάλια, κίτρινες γαλότσες, γαλάζιες ὁμοιόμορφες ποδιές γέμισαν τήν πολυτελῆ αἴθουσα μέ τά πανάκριβα χαλιά.
Ἔτσι γιά ἀντίθεση. Μετά ἦρθαν κι ἄλλα κι αὐτά ξυρισμένα, μέ γαλάζιες ποδιές, μόνο πού οἱ γαλότσες τούς ἦταν πράσινες. Σίγουρα ὅλες προσφορά κάποιου φίλ-ἀνθρώπου ἐργοστασιάρχη πού ἐπεδίωκε τήν ἔκπτωση στήν φορολογία του. Οἱ φίλ-ἄνθρωποι ἐμφανίζονται στό τέλος κάθε οἰκονομικοῦ ἔτους, πού συμπίπτει μέ τά Χριστούγεννα ἐντελῶς τυχαῖα! Τόν ὑπόλοιπο χρόνο κανείς δέν θυμᾶται "τά ὀρφανά" Κάποιος ὑπουργός εἶχε τήν φαεινή ἰδέα νά τολμήσει νά "σκεφθεῖ" νά καταργήσει τό ἀλισβερίσι, ἀλλά τόν ἔκαναν καί τό μετανίωσε ἀκριβά! Θορυβήθηκαν τά φίλ-ἀνθρωπικά ἱδρύματα, ἡ ἐκκλησία, ἀλλά καί οἱ φίλ-ἄνθρωποι! Αὐτοί ἔχουν κοινά νιτερέσα. Τό κράτος ἁπλά τους συντρέχει!
Εἴδατε πόσο ἀπαραίτητα καί χρήσιμα εἶναι γιά τήν οἰκονομία τά ὀρφανά;
Χιλιάδες ἀνθρώπους πλουτίζουν μέ τήν δυστυχία τους.
Ἀκόμα καί τά ὀρφανοτροφεῖα! Κολοσσιαῖες περιουσίες πρός διαχείριση!
Ἀποκτήματα κι αὐτά ἀπό πλουσίους φίλ-ἀνθρώπους πού δέν κατάφεραν νά τά πάρουν μαζί τους στόν τάφο. Καί ἡ ἐκκλησία προσδοκᾶ κληροδοτήματα τόν ζωντανῶν πού ἐπιδιώκουν μία θέση στόν παράδεισο καί ἀπαλλαγῆ γενικῶς! Ἀπό ἁμαρτίες μέχρι φόρους!
Δέν ἦρθαν ὅλα τά ὀρφανά, ὅσα χρειάζονταν γιά τό σόου. Δέν χωροῦσαν, μά καί τί νά τά κάνουν; Μία ἀντιπροσωπεία ἀπό κάθε ἵδρυμα. Ποιός ξέρει πῶς καί μέ τί κριτήρια τά ἐπέλεξαν. Ὅλα ἐξαθλιωμένα. Θύμιζαν Ρωμαϊκή ἀρένα, μέ τούς ἐπισήμους στολισμένους στήν ἐξέδρα.. Ἡ Λήδα δέν ἄντεξε καί τό εἶπε δυνατά. «Τά λιοντάρια πότε θά μποῦν;»
Οἱ κυρίες πού τήν ἄκουσαν ἔδειξαν ἐνοχλημένες. Κάτι μουρμούρισαν μέσα ἀπό τά δόντια τους. Αὐτό σημαίνει, ὅτι κατάλαβαν; Ἄρα εἶχαν καί αὐτές τήν ἴδια εἰκόνα; Ἤ μήπως ἐνοχές; Μᾶλλον τό πρῶτο.
Ἡ κ. Ντί δέν ἐνοχλήθηκε, μόνο ἐνοίωσε ἄβολα καί ἔσκυψε τό κεφάλι της, λές καί ἄρχισε ξαφνικά νά καταλαβαίνει. Τά ὀρφανά συνωστίστηκαν χώρια ἀπό τούς ἐπισήμους, στήν ὑπόλοιπη αἴθουσα, φρουρούμενα διακριτικά, γιά νά μήν κάνουν ζημιές τά ἄξεστα, τά πρωτόγονα!
Δέν τραγούδησαν, οὔτε ἔπαιξαν. Μείνανε ὄρθια, στριμωγμένα καί ἀπορημένα, ἀγνοώντας τήν χρησιμότητα τῆς παρουσίας τους, τό ἄλλοθι πού προσέφεραν στά “φιλάνθρωπα αἰσθήματα” τῶν παρευρισκομένων.
Εἶχαν τήν τιμή νά παρακολουθοῦν τίς Ἀρσακειάδες, νά χορεύουν μπαλέτο, νά παίζουν πιάνο καί θέατρο, μά δέν ἤξεραν νά τό ἐκτιμήσουν τά ἄθλια!
Ἄν ἤθελαν ἤ ἄν τούς ἄρεσε κανένας δέν τά ρώτησε.
Ξαφνικά ἀκούστηκαν γοερά κλάματα ἐνοχλήθηκαν τά ἐκλεπτυσμένα αὐτιά. Ὅλοι γύριζαν, κοίταζαν ἀνήσυχοι, ἐλπίζοντας πώς οἱ θαλαμηπόλοι, θά ἔκαναν τό χρέος τους, θά καθησύχαζαν τά "ἀγριμάκια."
Ὅμως δίπλα τους παιζόταν ἕνα δράμα. Εἶχαν συναντηθεῖ δύο ἀδελφάκια ἀπό διαφορετικά ἱδρύματα καί σπάραζαν τό ἕνα στήν ἀγκαλιά τοῦ ἄλλου.
Μείνανε ἀγκαλιασμένα ἔτσι, μέχρι τό τέλος, χαϊδεύοντας ὁ ἕνας τόν ἄλλον, μέ δάκρια στά μάτια, προσπαθώντας νά χορτάσουν τήν ἀπροσδόκητη συγκυρία πού τούς ἔνωσε. Σάν ἀριθμούς τά χώρισαν. Ποιός νά καταδεχθεῖ νά προσέξει πῶς εἶναι ἄνθρωποι;
Μά καί τά ἄλλα δέν παρακολουθοῦσαν τήν παράσταση πού δινόταν γιά χάρη τους. Περίμεναν ἀνυπόμονα. Ἔτσι ὅπως νοιώθεις, ὅταν σέ πᾶνε στήν ἐκκλησία μικρό καί βαριέσαι. Παρακαλᾶς πότε θά τελειώσει, γιά νά φύγεις. Τά πιό πολλά κοιτοῦσαν πίσω τους τό μπουφέ μέ τίς λιχουδιές. Αὐτά πού ἦταν πιό κοντά, ὅλο καί κάτι βούταγαν, ξεφεύγοντας γατίσια ἀπό τήν ἄγρυπνη ματιά τοῦ θαλαμηπόλου καί τῶν συνοδῶν.
Τά δικά της παιδιά, τά εἶχε δίπλα της. Τά ἕσφιγγε ἀσυναίσθητα πάνω της, λές καί ἤθελε νά τά προφυλάξει ἀπό τούς Ρωμαίους. Βρῆκε ἄδειες θέσεις καί τά ἔβαλε νά κάτσουν ἀνάμεσα στούς ἐπισήμους. Μά καί αὐτά ἐκεῖ κοιτοῦσαν πού κοιτοῦσε ἐκείνη. Τά παιδιά μέ τίς γαλότσες καί τά ξυρισμένα κεφάλια. Ἀπό ἔνστικτο ἐνοίωθαν πώς κάτι κοινό τους ἔνωνε…
«Κάποτε τελείωσε ἡ ἐπίδειξη γνώσεων τῶν Ἀρσακειάδων! Τά φῶτα ἄναψαν. Δόθηκε ἐπιτέλους τό σύνθημα στά παιδιά νά ὁρμήσουν στό μπουφέ.
Τό λεηλάτησαν! Στή συνέχεια ἦταν τά δῶρα.
Τά ἀγόρια ἔκαναν σειρά μπροστά στόν κ. Τσάτσο καί ἔπαιρναν ἀπό ἕνα πλαστικό αὐτοκίνητο. Τά κορίτσια μπροστά ἀπό τήν κ.Τσάτσου, ἔπαιρναν μία κουκλίτσα. Ὅλα εὐγενική προσφορά ἀπό κάποιον χορηγό!
Ἦρθε ἡ ὥρα νά μαζέψουν τά ἀγριμάκια, νά τά ἐπιστρέψουν στήν κόλαση, ἐκεῖ πού ἀνήκουν. Δέν τά χρειάζονταν πιά! Τό σόου εἶχε τελειώσει!
Οἱ “μεγάλοι” ἔκαναν τό χρέος τους! Τοῦ χρόνου πρῶτα ὁ θεός, μία καί "οἱ κοινωνικές ἀνάγκες τό ἐπιβάλουν".
Ἦρθε ἡ ὥρα νά χωρίσουν τά ἀδελφάκια! Τά τράβαγαν κι αὐτά σπάραζαν σάν νά τά ἔσφαζαν. Τό "σάν" τί τό ἤθελα ἄραγε; Ἕνας συνοδός τράβαγε τό ἕνα καί ὁ ἄλλος τόν ἄλλο, μέχρι πού κατάφεραν νά τά ξεχωρίσουν καί νά τά ἐξαφανίσουν, πρός μεγάλη ἀνακούφιση τῶν ἐπισήμων μέ τά ἐκλεπτυσμένα αὐτιά! Κανένα κλάμα, ὅσο σπαρακτικό κι ἄν εἶναι, δέν ἔχει ἀποτέλεσμα. Μόνο οἶκτο προκαλεῖ. «Τά κακόμοιρα…» Ὅσοι δέν τό πρόφεραν, τό σκέφθηκαν ἀνακουφισμένοι μέ τήν ψευδαίσθηση πώς εἶναι ἄνθρωποι. Κανείς δέν ἦταν σέ θέση νά λύσει, ἕνα τό τόσο δύσκολο πρόβλημα, ἤ μήπως οὔτε ἕνας δέν τό εἶδε ἔτσι; Τί σημαίνει φίλ-ἄνθρωπος; Φίλος του ἀνθρώπου.
Οἱ φίλοι εἶναι φιλάνθρωποι; Φίλοι του ἀνθρώπου εἶναι μόνο τά κατοικίδια ζῶα, τά ὑποταγμένα. Οὔτε καν τά ἄγρια.
Ἐκτός ἀπό σεμνότητα νά ὑποτιμοῦν ὅλοι αὐτοί τόν ἑαυτό τους!»
Κανονικά ἔπρεπε νά πᾶνε καί τά δικά της στή σειρά γιά τά δῶρα. Ἔπρεπε νά κρατήσουν τό πρωτόκολλο. Ὅμως ἐκείνη ἐξακολουθοῦσε νά τά κρατᾶ γύρω της μέ πεῖσμα καί θυμό. Εἶχαν σηκωθεῖ ἀπό τίς καρέκλες πού μόνη της τά ἔβαλε νά κάτσουν. Ἄραγε ἀπό ποιούς τίς στέρησαν; Θά φέρανε ἄλλες. Μήπως ξέρανε ποιανού παιδιά εἶναι; Καλοντυμένα τά εἶδαν. Δέν φόραγαν γαλότσες, εἶχαν καί μαλλιά! Καημένε θεῖε πόσο δίκιο εἶχες… Ἐνοίωσε τό βλέμμα τῆς κ. Ντί νά τήν τυλίγει. Δέν κοίταξε. Ἔμεινε καθισμένη μέ τά παιδιά τριγύρω μέχρι πού τά δῶρα τελείωσαν. Τά δικά της εἶχαν παιχνίδια πολύ ἀκριβά, ἀπό τό Κολωνάκι! Χαιρέτισαν καί ἔφυγαν. Ἡ Λήδα πλησίασε τήν κόρη Τσάτσου.
Ἐκείνη δέν ἦταν στυμμένη γιά χαιρετισμούς καί παραξενεύτηκε. Μέ ἁπλότητα τῆς ἔδωσε τό χέρι της. Μετά ἔφυγαν ἀκολουθώντας τήν ἴδια διαδρομή μέχρι τήν ἔξοδο. Μπῆκαν στό ἁμάξι γιά τήν ἐπιστροφή. Τά παιδιά δέν μιλοῦσαν. Τό παραμικρό σχόλιο ἄπ ὅσα εἶδαν. Περίεργη σιωπή. Κατάλαβαν τίποτα;
Ἡ κ. Ντί τῆς ἔριχνε λοξές ματιές. Ἡ Λήδα κοιτοῦσε μπρός τόν δρόμο πού κυλοῦσε μέ μία ἀπέραντη θλίψη στό πρόσωπό της.
«Λήδα σᾶς ζητῶ συγνώμη. Εἴχατε δίκιο. Ἀκόμα κι ἄν μου τό ἐξηγούσατε δέν θά τό καταλάβαινα. Δέν θά σᾶς πίστευα. Σᾶς εὐχαριστῶ πού προσπαθήσατε νά προφυλάξετε τά παιδιά μας. Ὅμως πῶς τό ξέρατε; Εἴχατε ξαναπάει;»
«Ὄχι, οὔτε θά τό ξανακάνω. Τήν διαφορά Μαξίμου καί ἱδρύματος τήν γνωρίζει κανείς χωρίς νά ἔχει πάει. Τήν διαφορά τῆς "Ἐλίτ" καί τῶν ὀρφανῶν, ἐπίσης.
«Πίστευα πώς θά θελαν νά τούς δώσουν λίγη χαρά…»
«Τότε θά ἔπρεπε νά ἔχουν πάει στόν δικό τους γνώριμο καθημερινό γκρίζο χῶρο. Θά ἦταν θυσία βέβαια, μά ‘’πιό’’ τίμιο, ἠθικό καί δίκαιο τουλάχιστον!»
«Γιατί τό ἔκαναν αὐτό;» Ἡ Λήδα κούνησε τό κεφάλι ἀπογοητευμένη. Τίποτα δέν εἶχε καταλάβει ἡ συνεφούλα. Δέν μποροῦσε… Δέν ξαναμίλησαν.
«Αὐτή ἡ γυναίκα ἔχει πέσει ἀπό σύννεφο, ἀπό ἕνα ἀστέρι. Δέν εἶναι γήινη. Μακάρι νά βγῶ ψεύτρα, ἀλλά θά τῆς πάρουν αὐτό πού μέ τόσο κόπο ἐφτίαξε, μέσα ἀπό τά χέρια, μέ θεμιτά ἤ ἀθέμιτα μέσα, γιά νά τό ἐμπορευτοῦν. Θά γίνει κι αὐτή ἡ ΙΔΕΑ ἕνα ὑπέροχο πλυντήριο ἀκόμα!»
Κατέβηκαν τά παιδιά ἀπό τό ἁμάξι. Ἡ Λήδα τήν φίλησε. Τήν ἀγαποῦσε, γιατί ἐνοίωθε κι ἄς μήν μποροῦσε ἡ ψυχή της νά χωρέσει καί νά κατανοήσει τόση ἀπανθρωπιά καί ὑποκρισία. Κι ἄς εἶδαν τά ἴδια πράγματα.
«Λήδα σᾶς ἀγαπῶ πολύ!»
Καί ἐγώ σᾶς ἀγαπῶ. Καληνύχτα.

Ιδεοδρόμιο!

2008-11-29T08:43:00.000-08:00

Ιδεοδρόμιο!

2008-11-25T13:36:00.001-08:00

Οι τροφοδοσίες στις οποίες έχετε εγγραφεί δεν ενημερώνονται αυτόματα διότι η ρύθμιση αυτή έχει απενεργοποιηθεί.
Ενεργοποίηση αυτόματων ενημερώσεων τροφοδοσιών
Έχετε εγγραφεί με επιτυχία σε αυτήν την τροφοδοσία!
Ενημερωμένο περιεχόμενο μπορεί να προβληθεί στον Internet Explorer και σε άλλα προγράμματα που χρησιμοποιούν την κοινή λίστα τροφοδοσίας.
Προβολή των τροφοδοσιών μου
Έχετε εγγραφεί με επιτυχία σε αυτήν την τροφοδοσία!
Ιδεοδρόμιο!: Τα παραμύθια
Προβάλλετε μια τροφοδοσία που περιέχει περιεχόμενο το οποίο ενημερώνεται συχνά. Όταν εγγράφεστε σε μια τροφοδοσία, η τροφοδοσία προστίθεται στην κοινή λίστα τροφοδοσίας. Οι ενημερωμένες πληροφορίες από την τροφοδοσία λαμβάνονται αυτόματα στον υπολογιστή σας και μπορούν να προβληθούν από τον Internet Explorer και άλλα προγράμματα. Μάθετε περισσότερα για τις τροφοδοσίες.
Εγγραφή σε αυτήν την τροφοδοσία
Ιδεοδρόμιο!: Τα παραμύθια
Πάντα επίκαιρο!
Σήμερα, 25 Νοεμβρίου 2008, πριν από 2 ώρες
Κάθε πρωὶ μόλις ἄκουγε τὸ βουητὸ ἀπὸ τὶς φωνὲς τῶν παιδιῶν, καθόταν στὴν πόρτα νὰ δεῖ τὴν Εὕα νὰ περνάει. Ἔβλεπε τὰ παιδιὰ μπουλούκια νὰ περνοῦν γιὰ τὸ σχολεῖο, μὲ τὶς μπλὲ ποδιὲς καὶ τὰ ἄσπρα γιακαδάκια, ἀγόρια καὶ κορίτσια.
Τὰ ἀγόρια ἦταν μὲ κομμένα μαλλιά. Γουλὶ τὰ κεφάλια τους. Ἀπόρησε!
«Θεία; Γιατί τὰ ἀγόρια ποῦ πᾶνε σχολεῖο δὲν ἔχουν μαλλιά;» «Ὑποθέτω γιὰ τὶς ψεῖρες! Ἔχουν καὶ αὐτοὶ τὴν νοοτροπία τῆς γιαγιᾶς σου.» «Οἱ ψεῖρες πᾶνε μόνο στὰ ἀγόρια; Γιατί τὰ κορίτσια ἔχουν μακριὰ μαλλιά;» «Μὴν ψάχνεις λογικὴ ἀπάντηση, σὲ παράλογες ἀποφάσεις!» Ὁ θεῖος ἄκουγε τὴν συζήτηση, γελώντας μὲ τὴν ἀπάντηση τῆς θείας, εἶπε. «Τὸ κούρεμα εἶναι ἕνας ἀπὸ τοὺς πολλοὺς τρόπους ἰσοπέδωσης, ποῦ χρησιμοποιοῦν πρὸς τὸ παρὸν γιὰ τὰ ἀγόρια! Ἴσως γιατί τὰ θεωροῦν πιὸ ἐπικίνδυνα! Πρέπει νὰ ὑποταχτοῦν νωρίς, ἀρχίζοντας ἀπὸ τὸ σχολεῖο, μετὰ θὰ τὰ παραλάβουν νὰ τὰ ἀποτελειώσουν στὸ στρατό! Ἔχουν ἀρκετὸ χρόνο, νὰ τὰ κάνουν ἄβουλα ὑποχείρια τους…» «Ποῖοι εἶναι αὐτοί;» ρώτησε ρουφώντας κάθε τοῦ λέξη ἡ μικρή.
«Τὸ κράτος! Πολλὲς φορές, θὰ σοὺ ποῦν, ὅτι τὸ κράτος εἴμαστε ἐμεῖς! Μὴν τοὺς πιστέψεις. Ἐμεῖς εἴμαστε ἡ πρόφαση, γιὰ νὰ μεταθέτουν τὶς εὐθύνες τους. Θὰ ἦταν ἀλήθεια, μόνο ἂν ἐφτίαχναν ὑπεύθυνους πολίτες. Μόνο ποὺ αὐτὸ δὲν τοὺς συμφέρει, γὶ αὐτὸ παράγουν μόνο πιόνια. Ἄβουλα, ἀκίνδυνα, ἀμόρφωτα, ἀνασφαλῆ, ἄτομα γιὰ νὰ κοιμοῦνται ἥσυχοι. Καὶ ἡ θρησκεία «κράτος» εἶναι. Ὁ καλλίτερος τρόπος γιὰ νὰ δημιουργήσεις ἕνα πιόνι, εἶναι νὰ τὸ κάνεις νὰ φοβᾶται. Αὐτὸ κάνουν οἱ θρησκεῖες, σὲ ὅλα τὰ μήκη καὶ τὰ πλάτη τῆς γής. Ὁ φόβος εἶναι ὁ χειρότερος ἐχθρός της ψυχῆς τοῦ ἄνθρωπου! Ὁ φόβος εἶναι πολύτιμος βοηθὸς τῆς ἐξουσίας!» «Τί εἶναι αὐτὰ ποῦ λὲς στὸ παιδί;»
Διαμαρτυρήθηκε ἔντονα ἡ θεία γιὰ μία φορὰ ἀκόμη. «Τὴν ἀλήθεια!»
«Γιὰ τὴν ἐκκλησία; Πῶς θὰ ζήσει χωρὶς νὰ πιστεύει σὲ κάτι;» «Τῆς ἀρκεῖ νὰ πιστεύει στὸν ἑαυτό της. Ἔτσι κι ἀλλιῶς δὲν πρόκειται νὰ τὴν βοηθήσει κανεὶς στὴν ζωή της. Οὔτε τὸ κράτος, οὔτε ἡ ἐκκλησία!» «Αὐτὸ εἶναι βλασφημία!»
«Οἱ ἄνεργοι καὶ οἱ πεινασμένοι, δὲν θὰ συμφωνοῦσαν μαζί σου!» «Ἢ ἐκκλησία δὲν βοηθᾶ τοὺς ἀπόρους;» «Φυσικὰ καὶ βοηθᾶ, νὰ γίνουν περισσότεροι! Ἀλίμονο, ἂν ἔπαυαν νὰ ὑπάρχουν οἱ ἄποροι καὶ «οἱ ἐνοχικοὶ» οἱ κὰτ ἐξοχὴν πελάτες τους, τότε δὲν θὰ ἔχει λόγο ὕπαρξης! Γὶ αὐτὸ φροντίζει, δὲν τοὺς βοηθᾶ νὰ πάψουν νὰ εἶναι, ἄποροι! Τοὺς συντηρεῖ δίνοντας ἕνα ξεροκόμματο, ποὺ κι αὐτὸ ἀκόμα, ἐμεῖς οἱ ὑπόλοιποι τὸ ἔχουμε δώσει! Τὰ χρήματα ποὺ ἔχει ἡ ἐκκλησία, ἀπὸ μᾶς τὰ ἔχει πάρει καὶ εἶναι πιὸ πολλὰ ἂπ ὅσα φαντάζεσαι. Βλέπεις τὸ «ἔργο» ποῦ παράγουν εἶναι προσοδοφόρο!» «Τί ἄλλο μπορεῖ νὰ τοὺς κάνει;» εἶπε ἐξουθενωμένη.
«Συγνώμη ἄν σου ἔθιξα τοὺς παπάδες, ἀλλὰ τὴν ἐξουσία βοηθοῦν πάντα, ὅπως οἱ θεοὶ κι ὄχι τοὺς ἀνθρώπους. Ἡ «ἐργασία» εἶναι δικαίωμα κάθε ἄνθρωπου! Εἶναι ἀξιοπρέπεια! Αὐτὸ τοὺς στεροῦν. Γιατί ἄραγε; Τί εἶναι ἕνας ἄνθρωπος χωρὶς «ἀξιοπρέπεια;» Ἕνα τίποτα! Ἕρμαιο, ἄβουλο φοβισμένο ἐξαρτημένο πιόνι, ἄρα ‘’ἀκίνδυνο’’ γιὰ τοὺς ἐξουσιαστές…»
Ἡ συζήτηση συνεχίστηκε. Ὁ θεῖος ἤρεμος ὅπως πάντα, κατασταλαγμένος ἀπὸ χρόνια, χωρὶς ἀπορίες πιά, μὲ κεῖνο τὸ σκωπτικὸ ὕφος καὶ ἡ θεία ἐκνευρισμένη, νὰ προσπαθεῖ νὰ περισώσει τὸ κύρος τῆς ἐκκλησίας, χωρὶς ἐπιχειρήματα ὅμως, στὰ μάτια τῆς Λήδας! Ἴσως ἤθελε νὰ πείσει τὸν ἑαυτό της, ποιὸς ξέρει γιατί.
ἰΜετὰ ρώτησε τὴν μικρὴ ἀνήσυχη. «Τί συμπέρασμα ἔβγαλες, ἀπὸ ὅλα αὐτὰ ποῦ ἄκουσες Λήδα;» Ἡ ἀπάντηση τῆς μικρῆς καταπέλτης. «Ὅτι ὁ θεῖος, ἔχει δίκιο γιὰ ὅσα λέει..» «Τί ἐννοεῖς;» εἶπε θυμωμένη! «Αὐτὰ ποὺ λέει ὁ θεῖος, τὰ καταλαβαίνω καλύτερα ἀπ’ αὐτὰ ποὺ λὲς ἐσύ. Πρέπει σίγουρα νὰ ὑπάρχει αἰτία γιὰ ὅλα αὐτὰ ποὺ βλέπω.» «Τί βλέπεις;» «Παιδιὰ μὲ ξυρισμένα κεφάλια, χωρὶς λογικὴ αἰτία, ἐσὺ τὸ εἶπες. Φτωχούς, ἄνεργους, τιμωρίες, ξύλο στὰ παιδιά. Εἶδα καὶ μερικὰ παιδιά, χωρὶς παπούτσια…» «Δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι ὅλοι πλούσιοι!»
«Μποροῦν ὅμως νὰ ἔχουν ὅλοι παπούτσια καὶ μαλλιά.»
Σχόλια (2)
Εμφάνιση όλων των στοιχείων
Εμφάνιση
1 / 1

Όλα
1
Νέο
Ταξινόμηση κατά:
Σειρά λίστας
Ημερομηνία
Τίτλος
Συντάκτης
Ημερομηνία
Τίτλος
Σχόλια
Φιλτράρισμα κατά κατηγορία:
Φιλτράρισμα κατά Τύπος:
Καταχώρηση ιστολογίου
1
Σήμανση τροφοδοσίας ως αναγνωσμένης
Προβολή ιδιοτήτων τροφοδοσίας...

2008-11-25T13:34:00.001-08:00

Οι τροφοδοσίες στις οποίες έχετε εγγραφεί δεν ενημερώνονται αυτόματα διότι η ρύθμιση αυτή έχει απενεργοποιηθεί.
Ενεργοποίηση αυτόματων ενημερώσεων τροφοδοσιών
Έχετε εγγραφεί με επιτυχία σε αυτήν την τροφοδοσία!
Ενημερωμένο περιεχόμενο μπορεί να προβληθεί στον Internet Explorer και σε άλλα προγράμματα που χρησιμοποιούν την κοινή λίστα τροφοδοσίας.
Προβολή των τροφοδοσιών μου
Έχετε εγγραφεί με επιτυχία σε αυτήν την τροφοδοσία!
Ιδεοδρόμιο!: Ο θάνατος του Λαμπράκη
Προβάλλετε μια τροφοδοσία που περιέχει περιεχόμενο το οποίο ενημερώνεται συχνά. Όταν εγγράφεστε σε μια τροφοδοσία, η τροφοδοσία προστίθεται στην κοινή λίστα τροφοδοσίας. Οι ενημερωμένες πληροφορίες από την τροφοδοσία λαμβάνονται αυτόματα στον υπολογιστή σας και μπορούν να προβληθούν από τον Internet Explorer και άλλα προγράμματα. Μάθετε περισσότερα για τις τροφοδοσίες.
Εγγραφή σε αυτήν την τροφοδοσία
Ιδεοδρόμιο!: Ο θάνατος του Λαμπράκη
Σήμερα, 25 Νοεμβρίου 2008, πριν από 1 ώρα

Ο θάνατος του Λαμπράκη
Σήμερα, 25 Νοεμβρίου 2008, πριν από 2 ώρες
ΤΙ ΠΑΡΑΞΕΝΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ;
Εὐκαιρίες νὰ πεθάνεις πάντα βρίσκονται νὰ ζήσεις εἶναι δύσκολο. Πῆρε τὸν δρόμο γιὰ τὸν σταθμὸ Λαρίσης, νὰ πέσει ἀπὸ τὴν γέφυρα, τὸ εἶχε δεῖ σὲ πολλὲς ταινίες νὰ συμβαίνει. Στὴν διασταύρωση, ἀντίκρισε μία λαοθάλασσα. Χιλιάδες ἄνθρωποι, σιωπηλοί, ἀκίνητοι. Τὸ θέαμα τὴν ἐντυπωσίασε καὶ ξέχασε γιὰ λίγο αὐτὸ ποῦ εἶχε ἀποφασίσει νὰ κάνει ἐκεῖνο τὸ βράδυ.
«Τί κάνουν ἐδῶ; Τί περιμένουν; Προχωροῦσα ἀνάμεσά τους, μὰ δὲν ἄκουγα οὔτε τὴν ἀνάσα τους. Παράξενη ἀτμόσφαιρα. Ἔφτασα μέχρι τὴν εἴσοδο τοῦ σταθμοῦ περνώντας ἀνάμεσά τους, κοιτώντας καὶ ψάχνοντας νὰ καταλάβω.
«Τὸ τρένο ἔφτασε.» λίγοι ψίθυροι ἀκούστηκαν. Εἶδα τὸν Μίκη Θεοδωράκη νὰ βγαίνει ἀπὸ τὸν σταθμό. «Θὰ ἔρθει μὲ τὸ ἑπόμενο.» εἶπε σὲ κάποιον. Πέρασε ἀπὸ μπροστά μου καὶ τὸν ἀκολούθησα. Πλησίασε τοὺς μπάτσους ποῦ εἶχαν στρατοπεδεύσει ἀπέναντι ἀπὸ τὸν σταθμὸ στὸ ὕψωμα. Στὴ σειρὰ πίσω τους οἱ κλοῦβες. Ἕνας γαλονὰς ἔκανε λίγα βήματα μπρός, τὸν πλησίασε.
Ὁ Μίκης τοῦ εἶπε: «Σᾶς παρακαλῶ μὴν πλησιάσετε. Μείνετε μακριὰ καὶ δὲν θὰ γίνει τίποτα.» Ὁ γαλονὰς τὸ ὑποσχέθηκε μὲ ἕνα κούνημα τοῦ κεφαλιοῦ. Ὁ Μίκης γύρισε πάλι στὴν εἴσοδο τοῦ σταθμοῦ. Εἶχα γίνει ἡ σκιά του. Κάποιος τὸν ρώτησε. «Πότε θὰ ἔρθει;» «Σὲ μία ὥρα» ἀπάντησε. Μὲ ψίθυρο μεταδόθηκε, παντοῦ σὲ ὅλους. Ἡ ἀναμονὴ συνεχίστηκε.
Στὶς 11 ἀκούστηκε τὸ τρένο ποῦ ἐρχόταν.
Ὁ κόσμος παρέμεινε ἀκίνητος καὶ σιωπηλός. Κατέβασαν τὴν σωρό. Μπῆκε στὴν νεκροφόρα. Ἤξερα ποιὸς ἦταν, εἶδα τὴν γυναίκα του, τὴν ἤξερα χρόνια ἦταν γειτόνισσά μου.
Στὶς 22 Μαΐου (1963) στὴ Θεσσαλονίκη, δολοφόνησε ἐν ψυχρῶ τὸ κράτος καὶ τὸ παρακράτος τὸν Γρηγόρη Λαμπράκη γιατί ἦταν κομουνιστής, ἄρα ἐπικίνδυνος ἐχθρός της ἐξουσίας καὶ τῆς ἀταξίας! Γιὰ νὰ τὸν τιμωρήσουν τοῦ ἔσπασαν κυριολεκτικὰ τὸ κεφάλι, γιὰ παραδειγματισμό. Πάντα τὸ κεφάλι φταίει, ἂν ἦταν ἠλίθιος ἢ ἀνεγκέφαλος σὰν αὐτούς, δὲν θὰ χρειαζόταν. Ψυχορραγοῦσε 4 ἡμέρες. Σήμερα, τούτη τὴν ὥρα παιζόταν τελευταία πράξη τοῦ δράματος.
Ἀπόλυτη σιγή, οὔτε ἀνάσα, κάποιος μου ἐπίασε τὸ χέρι, μετὰ ἄλλος τὸ ἄλλο μου χέρι, γίναμε μία ἁλυσίδα, ἀπὸ τὴν κάθε πλευρὰ τοῦ δρόμου, χωρὶς καν μία λέξη.
Ἀνάμεσα πέρασε ἡ πομπὴ ἀργὰ καὶ πίσω, οἱ στενοὶ συγγενεῖς καὶ φίλοι.
Ἡ ἁλυσίδα ἁπλώθηκε μέχρι τὸ νεκροταφεῖο! Τί ἄνθρωποι εἶναι αὐτοί; Μποροῦν καὶ συνεννοοῦνται σιωπηλά; Ἄλλοι τοὺς μιλᾶς καὶ δὲν καταλαβαίνουν.
Συνειδητοποίησα πῶς ὅλη αὐτὴ τὴν ὥρα τὰ μάτια μου ἔτρεχαν ἀσταμάτητα, ἐρήμην μου. Ἡ συγκινησιακὴ φόρτιση, ἡ ἀτμόσφαιρα, οἱ ἄνθρωποι, ἡ σιωπή..
Τὸν ζήλεψα ἀφάνταστα καὶ τί δὲν θὰ ἔδινα νὰ ἤμουν στὴ θέση του!
Τὸ γεγονὸς αὐτό, αὐτὴ τὴν νύχτα εἰδικά, δὲν τὸ θεωρῶ τυχαῖο γιὰ μένα. Δὲν μπορεῖ νὰ βρέθηκα τυχαία στὸ συγκεκριμένο σημεῖο γιὰ πρώτη φορὰ στὴ ζωή μου καὶ τὴν συγκεκριμένη ὥρα. Μὲ ἔμαθε πῶς δὲν ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ ζῶ, μὰ οὔτε νὰ πεθάνω ἄσκοπα. Ἀκόμα καὶ ὁ θάνατος πρέπει νὰ χρησιμεύει σὲ κάτι, ἔστω καὶ σὲ ἕναν. Ἔμεινα μαζί τους, μὲ γαλήνευαν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι! Κανεὶς δὲν θὰ μὲ ἔψαχνε. Κανεὶς δὲν θὰ ἀνησυχοῦσε γιὰ μένα. Ἔμεινα ὅλη νύχτα μαζί τους, μὰ θὰ ἤθελα νὰ μείνω γιὰ πάντα ἂν μποροῦσα.
(Απόσπασμα απο βιβλίο μου)
Σχόλια (4)
Εμφάνιση όλων των στοιχείων
Εμφάνιση
1 / 1

Όλα
1
Νέο
Ταξινόμηση κατά:
Σειρά λίστας
Ημερομηνία
Τίτλος
Συντάκτης
Date
Title
Comments
Φιλτράρισμα κατά κατηγορία:
Φιλτράρισμα κατά Type:
Blog entry
1
Σήμανση τροφοδοσίας ως αναγνωσμένης
Προβολή ιδιοτήτων τροφοδοσίας...

2008-11-25T13:30:00.000-08:00

Παρασκευή 16 Νοεμβρίου. Ἄνοιξε τό ράδιο ὅπως κάθε βράδυ νά ἐνημερωθεῖ ἀπό ξένους σταθμούς, γιά τυχῶν πολιτικές ἐξελίξεις. Ξάφνου γυρνώντας τό κουμπί, ἀκούστηκαν ἀπαγορευμένα τραγούδια τοῦ Μίκη, μέσα σόλα καί τό ἐπαναστατικό ‘’πάλης ξεκίνημα’’ Νόμισε ὅτι πέτυχε ἐρασιτεχνικό σταθμό. Ἀπόρησε πώς κατάφεραν καί τούς ξέφυγαν. Μά σάν ἄκουσε τίς κραυγές τῶν παιδιῶν ποῦ ζητοῦσαν ἀπεγνωσμένα βοήθεια καί συμπαράσταση, κατάλαβε.
«Ἐδῶ πολυτεχνεῖο, ἐδῶ πολυτεχνεῖο…» Ὁ πρῶτος νεκρός ἔπεσε στίς 8.25 ἀπό ἐλεύθερο σκοπευτή σέ στέγη.
Μία διαδήλωση στήν Κλαυθμῶνος, πυροβολισμοί ἀπό τό Ἀκροπόλ. Στίς 7.20 βγῆκαν τά ἅρματα στούς δρόμους, οἱ σειρῆνες τούς οὐρλιάζουν, τό παιδί πού κρατοῦσε τήν σημαία πέφτει νεκρό. Οἱ ἐκκλήσεις στίς 8 ἐντείνονται καί μέχρι τίς 8.30 ἔχουν στηθεῖ ὁδοφράγματα στούς δρόμους καί τά δακρυγόνα πέφτουν βροχή. Οἱ φωτιές ἀνάβουν ἀναγκαστικά, μέ ὁτιδήποτε, ἀκόμα καί μέ σκουπίδια, σάν ἀντίδοτο. (γιά ὅσους δέν ξέρουν εἶναι ὁ μόνος τρόπος νά μήν σέ πνίξουν τά δηλητήρια, ἡ βαζελίνη καί τό λεμόνι εἶναι γιά τά μάτια πού τρέχουν ἀδιάκοπα καί πονοῦν.) Τά λογής δηλητήρια αὐτά καί πολλά ἄλλα, τά ἐφεῦρε καί τά χρησιμοποιεῖ ἡ ἑκάστοτε ἐξουσία, ὅσο δημοκρατική κι ἄν ἰσχυρίζεται πώς εἶναι, ἐκλεγμένη ἤ μή, γιά νά τιμωρεῖ τούς πολίτες, ὅταν ἔχουν τό θράσος νά διαμαρτύρονται γιά τίς ὅποιες ἀποφάσεις της καί φυσικά τό κόστος γιά τήν ἀγορά τούς τό πληρώνουν πάλι οἱ πολίτες!
Τό γιατί τό σύνολο τῶν πολιτῶν ἑνός κράτους δέχεται τήν ὕπαρξή τους, γιατί ἀνέχονται νά τά τρῶνε στή μούρη ἀπό αὐτούς πού οἱ ἴδιοι ἐξέλεξαν καί τά πληρώνουν ἀδιαμαρτύρητα, εἶναι μεγάλη συζήτηση. Ἡ ἐλευθερία καί ἡ ἠθική θέλει τόλμη! Πῶς ἀποκτιόνται αὐτά ἀφοῦ δέν ἀγοράζονται;
Προφανῶς δέν εἶναι πολίτες ἀλλά ραγιάδες.
Στίς 9.15 ἀντηχεῖ τό πότε θά κάνει ξαστεριά. Ἅρματα στήνονται μπρός σέ δημόσια κτήρια καί στίς 9.30 ἀπό τό πολυτεχνεῖο ἀκούγεται ὁ ἐθνικός ὕμνος πού συνοδεύει τούς νεκρούς πού ὅλο αὐξάνονται. Ἀδίσταχτα χτυποῦν ἀκόμα καί τά ἀσθενοφόρα, οἱ τραυματίες, ἄν εἶναι τυχεροί κι ἀνοίξει καμιά πόρτα θά σωθοῦν. Εὐτυχῶς πού ἀκόμα ὑπάρχουν ἄνθρωποι.
17 Νοεμβρίου Σάββατο. Ἡ κόλαση τοῦ Δάντη ὠχριᾶ! 12.20. Δακρυγόνα, φωτιές πυροβολισμοί καί ἀπό τήν Κηφισίας κατεβαίνουν ἅρματα κι ἄλλα τόσα στούς Ἀμπελοκήπους πού κατεβαίνουν ἀπό τό Γουδί.
0.45 τά τάνκ ἀπό Ἀλεξάνδρας πλησιάζουν στήν Πατησίων. Τά ἄλλα ἔρχονται ἀπό τήν Πανεπιστημίου. 1.32 ὁ ραδιοφωνικός σταθμός τῶν ἐλεύθερων ἀγωνιζομένων φοιτητῶν προαναγγέλλει τήν ἀρχή τοῦ τέλους ζητώντας ἀπεγνωσμένα τους πολίτες γιά συμπαράσταση. 2.15 ἀκροβολισμένοι παντοῦ ἀστυνομικοί καί στρατιῶτες περιμένουν τό σύνθημα νά σκοτώσουν.
2.50 Εἰσαγγελέας καί ὁ διευθυντής ἀστυνομίας ζητοῦν παράδοση, ἀλλά οἱ διαπραγματεύσεις μένουν χωρίς ἀποτέλεσμα. Οἱ φοιτητές κάνουν ἔκκληση στούς ὁδηγούς τῶν τάνκ, νά μήν τούς χτυπήσουν, μάταια ὅμως.
2.58 ἡ τελευταία ἔκκληση, «Ἐδῶ πολυτεχνεῖο» τό τάνκ ρίχνει τήν πόρτα καί οἱ ὀρδές τῶν βαρβάρων ἔφ ὅπλου λόγχης, ἐφορμοῦν στούς ἄοπλους, ἄλλα τόσο ἐπικίνδυνους ἐχθρούς της ἐξουσίας τους.
Ἡ ἄποψη, ἡ σκέψη, τό γνωρίζω, τό θέλω, τό διεκδικῶ, εἶναι σαφῶς ὄπλα πιό ἐπικίνδυνα ἀπό βόμβες. Γιατί δέν καταστρέφονται ἀλλά μεταδίδονται παντοῦ σάν ἐπιδημία σέ ὅσους ἔχουν ‘’τίς προϋποθέσεις’’ δηλαδή τόν κοινό νοῦ.
Νεκροί καί τραυματίες ἀμέτρητοι… Οἱ δραματικές ἐκκλήσεις γιά ἀσθενοφόρα ἐντείνονται ἀλλά μάταια, δέν τά ἀφήνουν νά πλησιάσουν
Τίποτα δέν μποροῦσε νά κάνει, μέ τήν κοιλιά στό στόμα, ἀλλά ἐνοίωσε τήν ἀνάγκη νά εἶναι ἐκεῖ παροῦσα. Δέν ἤθελε νά λείπει ἀπό τό προσκλητήριο. Ἀνέβηκε στό ποδήλατο καί χωρίς νά σκεφθεῖ ξεκίνησε. Καθώς πλησίαζε ὅλα θύμιζαν πεδίο μάχης. Ὁ κόσμος ὅμως τῆς φάνηκε λιγοστός.
«Νόμιζα ὅτι θά ἔβρισκα ἐκεῖ ὅλη τήν Ἑλλάδα στό πόδι. Ντράπηκα στήν ἰδέα ὅτι θά λείπω μόνο ἐγώ σέ μία τέτοια ἱστορική καί ἡρωική στιγμή.
Συνάντησα στούς δρόμους μόνο λίγους “τρελούς.” Οἱ ἄλλοι τό εἶχαν βάλει ἤδη στά πόδια. Πρίν φτάσω κοντά, τά λιγοστά τελευταῖα ἀσθενοφόρα ἀνέβαιναν τήν Ἀλεξάνδρας. Σήκωσα τά μάτια μου νά δῶ ἀνοιχτά παράθυρα καί ἀνήσυχους ἀνθρώπους μά δέν εἶδα τίποτα..
Κρυμμένοι στή φωλιά τους, μακάριοι καί εὐτυχεῖς, πού δέν εἶχαν εὐθύνη γιά ὅτι γινόταν κάτω. Ἀρνιόντουσαν πεισματικά νά μάθουν τί γίνεται ἔξω ἀπό τό σπίτι τους ἀπό φόβο. Νάτο πάλι, κάθε στιγμή μπρός μου, αὐτό τό ταπεινό ζωῶδες ἔνστικτό της αὐτοσυντήρησης! Τοῦ ρουφιάνου, τοῦ ἀπεργοσπάστη, τοῦ δειλοῦ φτηνοῦ ἀνθρωπάκου….
Τά μεγάφωνα εἶχαν σιγήσει πιά, μά ἐγώ δέν ἤξερα τί εἶχε γίνει ἐντωμεταξύ..
Ἡ εἰσβολή στό πολυτεχνεῖο μέ βρῆκε στόν δρόμο. Ἀσφαλίτες μέ πολιτικά παντοῦ εἶχαν βγεῖ γιά κυνήγι, μέ τά περίστροφα ἀνά χείρας. Τίς ξέρω καλά αὐτές τίς φάτσες, ξεχωρίζουν!
Μέ σταμάτησαν, μέ περιεργάσθηκαν ἀπορημένοι καί χωρίς νά μέ ρωτήσουν ἀπεφάνθησαν! «Αὐτή εἶναι τρελή!» «Γρήγορα στό σπίτι σου!» Ἡ ἄγνοια μοιάζει ἀπόλυτα μέ τήν τρέλα! Δέν ἔχει λογική! Πῶς νά τήν ξεχωρίσουν;
Ὁ ἕνας κλώτσησε θυμωμένος τό ποδήλατο καί ἔπεσα στό πλάι. Ἕνας ἄλλος τόν κράτησε γιά νά μήν τό ἐπαναλάβει. Ὁ τρίτος ζήτησε ταυτότητα. Δέν εἶχα καί ἤξερα πώς στήν καλύτερη περίπτωση, θά μέ πήγαιναν γιά ἐξακρίβωση.
Ὁ Ἀλέξης κοιμόταν μόνος καί ἔπρεπε νά ἐπιστρέψω στό σπίτι μου. Ὅλα τά ἄλλα ἦταν πολυτέλεια. Τό ὄνομα τοῦ ἀστυνόμου ἦρθε σάν ἰδανική λύση στό νοῦ μου. Θά χρησιμοποιοῦσα τό ὄνομά του, μέ τήν εὐχή πώς ἦταν τούτη τήν νύχτα ὑπηρεσία. Σκέψεις δευτερολέπτων ὅλα αὐτά.
Σηκώθηκα ἀργά νά κερδίσω χρόνο, μά τούς εἶδα νά ἀπομακρύνονται. Σάν μόλις νά εἶχαν δεῖ τήν κοιλιά μου. Ἡ θέα της μέ ἔκανε ἀκίνδυνη γιά τήν ἐξουσία τους. Τό ποδήλατο εἶχε στραβώσει καί τό πόδι χτυπημένο ἐλαφρῶς.
Γύριζα μέ τά πόδια, δέν κυκλοφοροῦσε κανείς ἄλλος στούς δρόμους ἐκτός ἀπό τούς κυνηγούς καί μία τρελή, ἐμένα.
Τήν ἄλλη μέρα ἔμαθα ὅλα ὅσα ἔγιναν στό πολυτεχνεῖο τούτη τή νύχτα.
Ἡ ἄγνοια μοιάζει ἀπόλυτα μέ τήν τρέλα, δέν ἔχουν λογική!
Ἔμαθα τί ἔγινε καί στά νοσοκομεῖα ΚΑΤ καί Κρατικό, ἀπό τήν Γιάννα καί τήν Λέτα, ἔτυχε νά ἔχουν ὑπηρεσία τούτη τήν αἱματοβαμμένη νύχτα. Μεγάλος ἀγώνας νά κρύψουν τραυματίες στά ὑπόγεια καί στίς ἀποθῆκες, νά μήν τούς ἀποτελειώσουν. Δέν κατάφεραν ὅμως νά τούς σώσουν ὅλους.
Ὁρμοῦσαν ἀδίστακτοι οἱ ἀσφαλίτες ὁπλισμένοι, ἀκόμα καί στά χειρουργεῖα. Δέν ἔπρεπε νά τούς ξεφύγει κανείς. Μέ ἕνα χτύπημα μέ κλόμπ στό κεφάλι τούς ἀποτελείωναν. Γιατροί καί νοσοκόμες, δαρμένοι ἀνηλεῶς, βρέθηκαν νά νοσηλεύονται στήν ἐντατική τήν ἄλλη μέρα, μά κανείς δέν τά ἔμαθε, οὔτε ἤθελε νά τά μάθει…Ἡ ἀλήθεια εἶναι πιό ἐπικίνδυνη κι ἀπό τόν θάνατο.» (απόσπασμα απο βιβλίο μου)
Σχόλια (5)
Εμφάνιση όλων των στοιχείων